و در گفتارى دراز ، امام را ستايش كرد و فرمانبردارى خود را ابراز كرد و امام در پاسخ او چنين گفتار شگفت آورى را بيان داشت و فرمود : از پست ترين حالات زمامدار در نزد مردم شايسته اين است كه گمان برند فرمانرواى آنها ، فخر و نازش را دوست دارد و به خود خواهى و تكبر مى گرايد و من دوست نمى دارم كه در بارهء من چنين بينديشيد و گمان كنيد هواخواه ستايشم و از شنيدن آن لذت مى برم ، سپاس خدا را كه چنين نيستم ، پس با من بمانند زمامداران ستمكار سخن نگوئيد و از ترس خشم من ، حقايق را پوشيده نداريد و با من با چاپلوسى رفتار نكنيد و نپنداريد كه گفتار حق بر من گران مى آيد ، زيرا اگر كسى گفتار حق و پيشنهاد عدالت بر او گران آيد ، دادگرى و اجراى حق بر او گرانتر خواهد آمد ، پس هرگز حقيقت گوئى و مشورت بدادگرى را از من باز مداريد زيرا من بالاتر از آن نيستم كه خطايى را در كارم احتمال دهم .
آشتى بهتر است
پيش از آغاز جنگ صفين ، مردم از