دار نسازد و او را در برابر ديگران پند ندهد و آزردهاش نكند و همچنين اندرز خود را با نرمى بگويد و جز در نهان به هدايت و نصيحت او نپردازد و از اين روى مى فرمايد : « هر كس برادرش را در نهان اندرز دهد او را آراسته است و اگر در آشكار پندش دهد خوار و خفيفش ساخته است » پس در هر كجا كه باشى بايستى بين خويش و اجتماع و حقيقت زندگى ، راستى را بر پاى دارى ، زيرا با راستى زندگى برپاست و در غير آن مرگ و هلاكت است ، اين راستى است كه سلامت روان و تن و دل را نگهبانست و اگر نباشد همه نابود مىشود و اين راستگويانند كه مردم را دوست مى دارند و مردم هم دوستشان مى دارند و به آنها اعتماد دارند و دروغ ، دشمنى و ناخوشى و همهء بديها را در بردارد و دروغگو انسانها را فرومايه و كوچك مى شمارد و اين راستى است كه پيمانى است از تو و بر تو زيرا ناشى از ارادهء حيات توانا و پيروز است و فرمان مىدهد كه تو هر روز مسئوليت و پيمان خود را به ياد آورى چنان كه على بن ابي طالب فرمود « بر هر انسان واجب است كه هر روز پيمان و مسئوليت خود را به ياد آورد »
خير وجود و انقلاب حيات
بينش دقيق ما ، در مى يابد كه انقلاب حيات از خير وجود بر