انگيزنده بهمراه بافتى استوار از پيوند لفظى و معنى ، با آهنگى شيرين از موسيقى نرم كه در گوش مى نشيند در وقتى كه مفهوم كلام نرمى و مهربانى را برساند ولى بهنگام عنف و شدت معنى ، الفاظى سخت و تند به زبان مى آيد .
خاصه هنگامى كه در بارهء منافقان و فريبكاران و دنيا پرستان و ايفاى حقوق ناتوانان و بيچارگان سخن بميان مى آيد بيان على همچون قلب و ذهن و آهنگ كلامش راست و روشن است و به حق بايد كه گفتارش نمونه و راهى براى بلاغت باشد ، چنان كه صدق گفتارش در آهنگ سخنش پيدا و از هر گونه تصنع بدور است و با اين كه كلماتى موزون و بريده و زيبا را بهمراه دارد از هر گونه بيان ساختگى بدور است و صادقانه از طبع سرشارش برمى خيزد اكنون به اين آهنگين بنگريم كه چگونه از طبع سالم امام برخاسته است آنجا كه مى گويد : « يعلم عجيج الوحوش فى الفلوات ، و معاصى العباد فى الخلوات و اختلاف النينان فى البحار الغامرات و تلاطم الماء بالرياح العاصفات » يعنى خداوند ، آگاه است از فرياد حيوانات وحشى در بيابانها و گناه بندگان در خلوتها و حركت ماهيان در اقيانوسهاى ژرف و امواج سهمگين دريا كه از طوفانهاى سخت برمى خيزد .
يا به اين گفتار موزون در يكى از خطبههايش نگاه كنيم كه فرمود : « و كذلك السماء و الهواء و الرياح و الماء فانظر الى الشمس و القمر و النبات و الشجر و الماء و الحجر و اختلاف هذا الليل و النهار و تفجر هذه البحار و كثرة الجبال و طول هذه القلال و تفرق هذه
روائع نهج البلاغة ( شگفتى هاى نهج البلاغه ) ( فارسى ) — صفحة 172
مساهمون: جورج جرداق
ص١٧٢