شخص ديگر انتقال مىيابد ، بدون ترديد در مورد مسألهء امامت از نظر شيعيان بىاثر نمانده است : وارد نمودن عقايد كهن در دين اسلام ، خود يكى از طرقى است كه روح ايرانى به اين منظور پيدا نمود كه بتواند مختصات ويژهء خويش را به ضميمهء آنچه كه در زمان باستان از ديگران گرفته بود در دين جديدى كه عربها آورده بودند وارد سازد و بدين وسيله به اسلام ايرانى صبغهء مختص به ايرانيت و به طور كلى صورت خاصى ببخشد ، يعنى خصوصيتى كه دنبالهء آثارش بعدا نيز در عرفان ايرانى مشاهده مىشود .
تاريخ ايران در قرون نخستين اسلامى ( فارسي ) — صفحة 372
مساهمون: برتولد اشپولر
ص٣٧٢