نيز فرقههايى مختلط و ممزوج ، از دين جديد و قديم يعنى از اسلام و دين زردشت به ظهور پيوسته كه مورد قبول عامه واقع نگشته است .
حتى همان جنبشهاى اصلاحى روحانيت زردشتى در قرن هفتم و هشتم ميلادى ( اول و دوم هجرى ) ، خود باعث به وجود آمدن اشكالاتى گرديد : به اين معنى كه براساس آن جنبشها ولى با تجاوز از حدود آنها ، در سال 745 ميلادى ( برابر 127 هجرى ) شخصى زردشتى به نام « بهآفريد » ( المجوسى الزوزنى ) « 1 » پسر فروردين ( ماهفروردينان ) از اهالى خواف نزديك نيشابور ، كتابى به زبان فارسى پرداخت كه در آن كوشش فراوانى در راه سازش دادن دين زردشت با عقايد اسلامى به كار برده بود : بدين ترتيب كه آنچه را از دين زردشت به نظر مسلمانان ناپسنديدهتر از همه مىنمود مثل ازدواج با خويشاوندان و شرب خمر و اكل ميته و پرستش آتش و « زمزمهء » كتب دينى را ( لااقل هنگام غذا ) به حساب امور دين نمىآورد .
در مقابل ، به زردشت احترام مىگذاشت و مثل وى حمايت حيوانات خانگى و حفاظت پلها و راهها را تأكيد مىنمود . زردشتيان براى جلوگيرى از اين لطمه و اهانتى كه به عقايد آنان وارد آمده بود باكى نداشتند كه به حكومت اسلامى و به مبلغ عباسيان يعنى ابو مسلم متوسل گردند تا به سركوبى اين الحاد نائل آيند .
بديهى است كه ابو مسلم نيز با ميل ، اين موقعيت را مغتنم شمرد كه بنا به تقاضاى جماعت زردشتيان در كار آنان مداخله نمايد و دستور داد تا اين مصلح و مجدّد را در حوالى باذغيس دستگير نموده به قتل برسانند « 2 » .
هامش
( 1 ) - در بعضى از منابع به غلط « بهزاد » ناميده شده است .
( 2 ) - فهرست ابن نديم ، ص 344 ؛ - ثعالبى ( غرر السير ، خطى ) صفحات 157 تا 158 ظهر ؛ - مفاتيح العلوم ( فهرست :
268 ) ، ص 38 ؛ شهرستانى ( فهرست : 250 ) ؛ - بيرونى ( هند ) ، ص 210 به بعد ؛ - عوفى ( جوامع الحكايات ) ، ص 220 ، شمارهء 1624 . - و نيز رجوع كنيد به :