بودند موافقت ملت را نسبت به خود جلب نمايد و بدين وسيله تا آن حد موفقيت يافت كه پيشروى طاهر بن خلف ( كه با پدرش اختلاف پيدا كرده بود ) از جانب سيستان به كرمان ( 1001 ميلادى مطابق 391 هجرى ) در نتيجهء مقاومت ساكنان آنجا بىثمر ماند « 1 » . در اين وضع ، موقعيت قدرت بهاء الدولة خود را تزلزلناپذير نشان مىداد و روى اين اصل آل بويه از عواملى بودند كه هنوز در ايران مىبايستى به حساب بيايند .
هامش
( 1 ) - ابن الاثير ، ج 9 ، ص 58 .