ضد آنها جهاد مىكردند از مرزهاى خراسان جمعآورى نمودند « 1 » و به زودى اين سرزمين و ماوراءالنهر به صورت غنيمتى به تصرف فرمانروايان جديدى از نژاد ترك درآمد .
اگر سامانيان ديگر قدرت فيصلهء سياست خارجى صحيحى را نداشتند ، در عوض آل بويه پس از استقرار و تثبيت فرمانروايى خويش در شمال غربى ايران ، و پس از تنظيم و تنسيق اوضاع بين النهرين در سال 968 ميلادى ( 357 هجرى ) به توسعهء قدرت خود توفيق يافتند . عضد الدولة كرمان را تسخير كرد . « 2 » بدين ترتيب كه ابتدا در آنجا اليسع پسر ابو على نيروى خود را پس از مبارزات بسيارى با برادر و نيز با پدر خويش ، ابو على محمد بن الياس كه در پايان مجبور به استعفا شد ( و سرانجام به رى تبعيد گرديد و در سال 967 ميلادى مطابق 356 در آنجا درگذشت ) ، « 3 » مستقر ساخته بود . اما چون او بعدا چند تن از گريختگان صفوف عضد الدولة را پناه داده بود و برعكس نيز برخى از رجال وى به سوى عضد الدولة روى آورده بودند ، عضدالدولهء ديلمى نيز از فارس در 7 ر 12 ر 967 ميلادى تا 5 ر 1 ر 968 ( برابر رمضان 357 هجرى ) يعنى در همان موقعى كه اليسع به علت پيكارى از كرمان دور بود به اين سرزمين حمله كرد و آن را پس از دفع حملهء سامانيان در سال 970 ميلادى ( 360 هجرى ) به قلمرو خود افزود . « 4 » در اين ميان سيستان نيز به اطاعت فرمانرواى كل آل بويه درآمد .
هامش
( 1 ) - ابن الاثير ، ج 8 ، ص 182 : 5000 مجاهد از خراسان به جزيره براى مقابله با بيزانسها و ارامنه منتقل گرديدند .
( 2 ) - ابن مسكويه ، ج 2 ، صفحات 249 تا 253 .
( 3 ) - ابن الاثير ، ج 8 ، ص 168 و 170 - اين ابو على را با ابو على مذكور ، سردار سامانى نبايد اشتباه كرد .
نيز رجوع شود به :Clement Huart in der E I , I 81 f .( 4 ) - اليسع پيش سامانيان رفت و اندكى پس از آن در خوارزم در اثر مرض معده جان سپرد : ابن الاثير ، ج 8 ، ص 217 .