به خدمت نوح فرستاد و بدين ترتيب مورد عفو واقع گشت و دوباره در بهار سال 952 ( 341 هجرى ) 2 سال فرمانروايى نيشابور را يافت « 1 » ؛ ولى با اين وصف ديگر قدرتش درهم شكسته شده بود . در نتيجهء اين جنگها امكان اينكه سامانيان در اين سالهاى حساس به مبارزهء آل بويه قيام كنند از دست رفته بود ؛ و عماد - الدولة توانست در آن موقع رى را از ايشان پس بگيرد . « 2 » اما در مقابل نيز ، آل بويه با وجود لشكركشيهاى مكرر ( پائيز 947 « 3 » و سال 952 / 953 341 و 953 / 954 342 و 954 / 955 343 - 9 / 2 / تا 10 / 3 / 962 ميلادى 351 ) « 4 » نتوانستند وشمگير بن زيار را كه متحد باوفاى سامانيان بود از سرزمين خود يعنى مازندران و گرگان برانند . يعنى اگرچه اين حكمران هربار مجبور به فرار مىشد ، ولى هر دفعه نيز مىتوانست به سرزمينهاى مجاور ( خراسان يا گيلان ) بگريزد و پس از خروج قشون آل بويه دوباره به مقر خود مراجعت كند .
تازه در سال 966 ميلادى ( 355 هجرى ) - پس از اينكه طاهر دوم صفارى سيستانى به گرگان « 5 » وارد شد - در ضمن اينكه سامانيان براى لشكركشى بر ضد آل بويه تدارك مىديدند ، وشمگير طى قيام داخلى از سيادت افتاد و به وسيلهء ابو عبد الله احمد بن داعى اخراج گرديد « 6 » و به زودى پس از آن در اثر سقوط وى از اسب ( يا در اثر زخمى كه هنگام شكار از طرف خوك نرى به وى رسيده بود ) در
هامش
( 1 ) - گرديزى ( زين الاخبار ) ، ص 36 به بعد ؛ - ابن الاثير ، ج 8 ، ص 163 و 167 .
( 2 ) - ابن مسكويه ( تجارب الامم ) ، ج 2 ، ص 115 و 117 به بعد ؛ - گرديزى ( زين الاخبار ) ص 38 ؛ - ابن الاثير ، ج 8 ، صفحات 151 تا 153 و 154 .
( 3 ) - ربيع الاول سال 336 هجرى برابر است با 20 / 9 تا 19 / 10 / 947 ميلادى .
( 4 ) - ابن مسكويه ( تجارب الامم ) ، ج 2 ، ص 120 و 190 به بعد ؛ - گرديزى ( زين الاخبار ) ، ص 40 ؛ - ابن الاثير ، ج 8 ، ص 157 به بعد و 163 / 167 / 169 / 179 .
( 5 ) - تاريخ سيستان ، صفحات 329 تا 332 با ذيل صفحهء 329 ؛ از اين لشكركشى كه به زيان سامانيان بوده ، در منابع ديگر ذكرى به ميان نمىآيد ؛ شايد عمدا سكوت شده است .
( 6 ) - ابن الاثير ، ج 8 ، ص 189 .