امتناع كرده بود - و اين سبب شد كه يعقوب رسما بر ضد او اعلان جنگ كند - مجهز ساخت .
در مورد جزئيات اين لشكركشى در روايات و اخبار ابهامى حكمفرماست :
و اين امر مورد نزاع است كه آيا يعقوب از همان آغاز كار به مقر طاهريان كه هنوز شهرت درخشانى داشت يعنى نيشابور رو آورده است ، و يا آنكه وى نخست لشكر خود را به مقابله با علويان كه دوباره به مازندران مراجعت كرده بودند فرستاده و پس از شكست از شيعيان آنجا - كه در اين بين حتى گرگان و قومس را از طاهريان گرفته بودند ، « 1 » براى جبران كمبود غنايم به طاهريان حمله برده است . در هر حال در روز سوم اوت سال 873 ميلادى ( چهارم شوال 259 هجرى ) « 2 » بطور نسبتا سهل و سادهاى تسخير شهر نيشابور ( كه اندكى قبل از آن از طرف عبد الله سجزى در تحت فشار قرار گرفته بود ) به وسيلهء برادر يعقوب ، عمرو امكان يافت . محمد بن طاهر با تمام درباريانش به اسارت درآمد و به سيستان فرستاده شد . يعقوب صفار اين سرزمين را نيز ضميمهء حكمرانى خويش ساخت و از طرف خود حكمرانى براى آنجا تعيين كرد « 3 » و در هرات و پوشنگ و بادغيس نيز عين همين اقدام را نمود . « 4 »
بدين ترتيب - با وجود تمام تبعيت رسمى « صفار » از دستگاه خلافت ،
هامش
( 1 ) - تاريخ طبرى ، رديف 3 ، ص 1737 به بعد ؛ - ابن الاثير ، ج 7 ، ص 82 ؛ - ابو الفداء ، ج 2 ، ص 238 . - و نيز مراجعه كنيد به :Krymskyj I 91 - 101 ; Melgunof . 57 .( 2 ) - بنا به قول گرديزى ( زين الاخبار ) ، ص 13 : اول اوت برابر با دوم شوال مىباشد . - عوفى ( جوامع الحكايات ) ص 167 ، شمارهء 718 تا 720 .
( 3 ) - طبرى ، رديف 3 ، صفحات 1880 تا 1882 ؛ - ابن اسفنديار ( تاريخ طبرستان ) ، صفحات 181 تا 183 ؛ - اولياء ( فهرست : 191 ) ، ص 70 ؛ گرديزى ( زين الاخبار ) ، ص 10 ؛ - تاريخ سيستان ، صفحات 218 تا 223 ؛ ابن الاثير ، ج 7 ، ص 86 ؛ - ابو الفداء ، ج 2 ، ص 249 ؛ - عوفى ( جوامع الحكايات ) ، ص 205 ، شمارهء 1428 و ص 206 ، شمارهء 1443 .
( 4 ) - طبرى ، رديف 3 ، ص 1875 ؛ - ابن الاثير ، ج 7 ، ص 87 به بعد .