به سبب اين راهنمايى كشته شد ) از شهر گريخت و موقتا در نيشابور مستقر گرديد . « 1 »
موفقيتهاى ترديدناپذير نهضت ابو مسلم ( از 7 دسامبر 744 ميلادى برابر 127 هجرى ) توجه مروان دوم « 2 » ، خليفهء اموى را ، با وجود تمام نگرانيهايى كه وى به جهت شورشهاى خوارج در بين النهرين و عربستان داشت و با وصف تمام اوضاع آشوبى كه در نتيجهء قيام طرفداران علويان يعنى عبد الله بن معاويه در مغرب ايران « 3 » به وجود آمده بود ، به خود جلب كرد . آمار و ارقامى كه از خراسان دربارهء شمارهء حزب عباسيان به وى رسيد « 4 » ، به او نشان داد كه عدهء مخالفان وى مجددا به مقدار زيادى رو به افزايش نهاده است و هر دم از اينكه بتواند در مقابل اين شورش برابرى كند نااميدتر مىشد ؛ زيرا ديگر جلوگيرى از ابو مسلم غير ممكن مىنمود ، بخصوص پس از آنكه ابو مسلم توانسته بود بهوسيلهء يكى از طرفداران خويش به نام ابو داود شهر بلخ را به تصرف درآورد و آن را در مقابل حملات لشكريان تخارستان و ماوراءالنهر از جانب ترمذ حفظ كند « 5 » و بخصوص بعد از آنكه قحطبة بن شبيب طائى كه با اوامر جديد عباسيان و قواى كمكى تازهنفس وارد شده بود ، شهرهاى طوس و نيشابور را پس از جنگهاى دشوار ( 4 / 5 تا 1 / 7 سال 748 ميلادى مطابق با رمضان و شوال سال 130 هجرى ) تسخير نمود و نصر را مجبور ساخت تا به گرگان كه والى آن در مصاف با قحطبهء مبارز و مصرّ در اوايل اوت سال 748 ( مطابق با اوايل ذوالحجهء 130 هجرى )
هامش
( 1 ) - طبرى ، رديف 2 ، صفحات 1968 تا 1995 ؛ - حمزه اصفهانى ، ص 138 ؛ - ابن الاثير ، ج 5 ، ص 137 به بعد و 141 به بعد .
( 2 ) - رجوع شود به :Karl V . Zettersteen in der E I , III 365 f . ; Vloten , Abb . 114 - 127 .( 3 ) - رجوع شود به صفحات قبل .
( 4 ) - ابن الاثير ، ج 5 ، ص 137 .
( 5 ) - طبرى ، رديف 2 ، صفحات 1997 تا 1999 ؛ ابن الاثير ، ج 5 ، ص 143 به بعد . - دينورى ( ص 359 به بعد ) مىگويد كه در طى مدت كوتاهى صدهزار تن از تمام خراسان گرد ابو مسلم جمع آمدند و بهوسيلهء جامهء سياهى كه در بر داشتند مشخص بودند .