مىآشامند در آخرت * ( مِنْ كَأْسٍ ) * از جام خمرى كه * ( كانَ مِزاجُها كافُوراً ) * باشد آنچه مزج كنند به آن كافور ، يعنى آب را بكافور بهشت كه بر خلاف كافور دنيا است بياميزند تا خنك و خوشبو و شيرين بود . و گويند حق سبحانه كيفيات كافورا در آن خلق كند نه كافورا پس مراد آن است كه آن مانند چيزى باشد كه كافور به آن آميخته ، باشند و در روايت آمده كه كافور چشمه ايست در بهشت خوشبو و سفيد و به جهت مشابهت آن بكافور او را به اين نام خوانند و مؤيد اينقول است آنكه بدل كافور آورده كه :
( 6 ) - * ( عَيْناً ) * و اين بر حذف مضاف است اى ماء عين يعنى آميخته باشند آن كأس را به آب چشمه اى كه * ( يَشْرَبُ بِها ) * ميآشامند آن را * ( عِبادُ اللَّه ) * بندگان خداى كه فرمان برادران او باشند ، و ميتواند بود كه نصب * ( عَيْناً ) * بر اختصاص باشد بفعلى كه ما بعد آن مفسر آن باشد و ( باء ) مزيده است يا بمعنى ( من ) و در كشاف آورده كه وصل فعل اولا به حرف ابتداء و ثانيا به حرف الصاق به جهت آنست كه كأس مبتداء شرب ايشان باشد و اما آب چشمه را ممزوج سازند به آن فكانه قال يشرب عباد اللَّه بها الخمر كما تقول شربت الماء بالعسل * ( يُفَجِّرُونَها ) * ميرانند آن چشمه را هر جا كه خواهند از منازل و قصور خود * ( تَفْجِيراً ) * راندنى به سهولت و آسانى بدون تعبى و مانعى ، و در خبر آمده كه اگر اراده تفجير داشته باشند خطى بكشند آب در آن خط جارى شود بىآنكه حفر نهر نمايند و ببايد دانست كه باتفاق جميع اهل سنت اين آيه و آنچه بعد از اين است در شأن عاليشأن حضرت امير المؤمنين و فاطمه زهرا و امام حسن و امام حسين صلوات اللَّه عليهم و فضه كه خادمهء ايشان بود نازل شده و نعم ما قال الشاعر فيه :
أنا عبد لفتى . أنزل فيه هل أتى
إلى متى أكتمه أكتمه إلى متى
و اللَّه در القائل
إلى م ألام و حتّى متى
أعاتب في حبّ هذا الفتى
و هل زوّجت فاطم غيره
و في غيره هل أتى هل أتى
و از جمله ايشان ثعلبى كه امام اهل حديث است بطريق اهل سنت در تفسير خود بر اين نهج آورده كه إِنَّ الأَبْرارَ تا آخر بلكه تمام سوره در شأن اهل البيت عليهم الصلاة و السلام نزول يافته و در سبب نزول آن چنين ذكر كرده كه در بعضى ايام امام حسن و امام حسين عليهم السلام بيمار شدند حضرت رسالت پناه صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم با جمعى از صحابه بعيادت آن دو نور ديدهء مرتضى و زهراء رفت به حضرت شاه اولياء عليه السّلام امر فرمود كه يا ابا الحسن از براى اين دو فرزند خود نذرى كن تا حق سبحانه و