او كه آن ارتكابست بطاعت و اجتناب از معصيت .
( 18 ) - * ( أُولئِكَ ) * آن گروه مؤمنان كه بصبر و مرحمت يكديگر را وصيت ميكنند * ( أَصْحابُ الْمَيْمَنَةِ ) * ياران دست راستاند كه از جانب يمين عرش به بهشت در آيند ، يا خداوندان يمن و بركتاند .
( 19 ) - * ( وَالَّذِينَ كَفَرُوا ) * و آنان كه نگرويدهاند * ( بِآياتِنا ) * بنشانهاى ما يعنى بدلايلى كه نصب كردهايم بر حق از كتاب و حجت * ( هُمْ أَصْحابُ الْمَشْأَمَةِ ) * ايشانند اصحاب دست چپ كه ايشان را از جانب شمال عرش بدوزخ مىبرند و يا ايشان اهل شآمت و نكبتاند ، تكرير ذكر مؤمنان باسم اشاره و كفار بضمير به جهت شأنست و مبالغه .
( 20 ) - * ( عَلَيْهِمْ ) * بر ايشان است در دوزخ * ( نارٌ مُؤْصَدَةٌ ) * آتشى پوشيده و اين مأخوذ است از أوصدت الباب اذا أطبقته و أغلقته ، و حفص بهمزه خوانده مأخوذ از آصدته كه همان بمعنى أطبقته است مراد آنست كه جاى را حتى از براى ايشان نباشد كه در آن در آيند و نه درى كه بيرون آيند پس بالكليه نااميد باشند از راحت و آسايش و دايم عذاب آتش دوزخ بر ايشان محيط باشد و ايشان ابدا معذب باشند به نيرانى كه به اطراف و جوانب ايشان در آمده باشد و سران دركه اى كه در آنجا معذب باشند بپوشند بطبقى و آن را مضبوط سازند كه نه ريحى كه موجب روح و راحت ايشان باشد در آن در آيد و نه دودى از آن بيرون آيد پس بالكليه نااميد باشند از راحت و آسايش و دايم معذب بنيران .
سورة الشمس
مكيست و عدد آيات آن شانزده است بعدد مكى و مدنى الاول ، و پانزده آيه نزد غير ايشان و اختلاف آن در آيه فَعَقَرُوها است كه مكى و مدنى الاول است .
ابى بن كعب از پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم روايت كرده كه هر كس اينسوره را قرائت كند ثواب او چون ثواب كسى است كه هر چه شعاع ماه و آفتاب بر او ميتابد در راه خير تصدق كرده باشد ، و معوية بن عمار از ابو عبد اللَّه عليه السّلام روايت كرده كه هر كه سوره و الشمس و الليل و الضحى و الم نشرح بسيار خواند در روز يا در شب هيچ چيز نزد او حاضر نباشد الا كه در روز قيامت براى وى گواهى دهد از موى و پوست و گوشت و عروق و اعصاب و عظام وى و جميع آنچه زمين آن را برداشته از او و حق سبحانه گويد كه قبول كردم شهادت شما را از براى بنده خود و او را از آتش دوزخ امان دادم ببريد او را ببهشتهاى من تا هر بهشتى كه خود اختيار كند او را بدهيد بىمنتى از من بلكه بمحض فضل و رحمت