است بند او معنى اينكه برسانيد به من اى بندگان خدا آنچه واجبست مرا بر ذمت شما از ايمان آوردن و قبول دعوت من كردن و پيروى من نمودن ، آن گه وجوب اتّباع ايشان را معلل ساخته به اينكه * ( إِنِّي لَكُمْ ) * بدرستى كه من شما را * ( رَسُولٌ أَمِينٌ ) * فرستادهام كه امينم بر آنچه مأمور شدهام از جانب حق سبحانه و تعالى كه بشما برسانم و اصلا آن را كم و زياد نميسازم بلكه به همان طريق بشما ميرسانم و شما ميدانيد كه من هرگز بخيانت منسوب نگشتهام و در خيرخواهى شما متهم نبودهام پس بر شما واجبست آنكه اطاعت امر من كنيد .
19 - * ( وَأَنْ لا تَعْلُوا ) * و آنكه تكبر نكنيد * ( عَلَى اللَّه ) * بر خدا بستم كردن بر اولياى او يا سركشى ننماييد بر او بكفران نعمت و عدم اطاعت او و استهانت برسول و وحى او پس بيان علت نهى مىكند به اينكه * ( إِنِّي آتِيكُمْ ) * بدرستى كه من آرندهام بشما * ( بِسُلْطانٍ مُبِينٍ ) * بحجتى روشن و هويدا بر صدق دعوى خود يعنى حجت واضحه كه مظهر حق باشد يا معجزات ظاهره كه مبين صحت نبوت و صدق مقالت من بود ، ذكر امين را باداء و سلطان را با * ( عَلَى ) * براعت و جزالتى است كه مخفى نيست بر اولى النهى ،
و چون موسى اين سخن را بديشان رسانيد زبان بشتم گشودند و به قصد قتل و رجم او برخاستند موسى چون مشاهدهء اينحال نمود از شر ايشان به خدا استعاذه فرمود به اين وجه كه :
20 - * ( وَإِنِّي عُذْتُ ) * و بدرستى كه من ملتجى شدم و پناه گرفتم * ( بِرَبِّي وَرَبِّكُمْ ) * به پروردگار شما * ( أَنْ تَرْجُمُونِ ) * از آنكه سنگسار كنيد مرا يا بكشيد يا دشنام دهيد على اختلاف الاقوال .
21 - * ( وَإِنْ لَمْ تُؤْمِنُوا لِي ) * و اگر باور نداريد مرا در رسالت و نمىگرويد به من * ( فَاعْتَزِلُونِ ) * پس كناره كنيد از من و خير و شر خود را از من باز داريد يعنى مرا به حال خود بازگذاريد و بايذاء و آزار متعرض من مشويد ، ايشان بسخن موسى التفات نكرده بايذاى او مشغول شدند .
22 - * ( فَدَعا رَبَّه ) * پس بخواند موسى پروردگار خود را * ( أَنَّ هؤُلاءِ ) * آنكه اين گروه يعنى قبطيان * ( قَوْمٌ مُجْرِمُونَ ) * گروهىاند كه بر كفران و طغيان ، اين تعريض است باستنزال عذاب استيصال بر ايشان ، و گويند موسى نزد اين حال زبان به ( اللهم عجل لهم ما يستحقونه بأجرامهم و كفرهم ) بگشود يا گفت كه رَبَّنا لا تَجْعَلْنا فِتْنَةً لِلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ حق سبحانه دعاى وى اجابت فرمود .
تفسير كبير منهج الصادقين في الزام المخالفين ( فارسي ) — صفحة 279
مساهمون: الملا فتح الله الكاشاني
ص٢٧٩