به جهت اظهار قدرت تامه خود ميفرمايد كه :
* ( لَه مَقالِيدُ السَّماواتِ وَالأَرْضِ ) * مر او را است كليدهاى خزائن آسمان و زمين ، اين كنايتست از قدرت حق سبحانه بر حفظ آسمان و زمين و مزيد دلالت بر اختصاص آن به او ، چه دخل در خزاين متصور نيست مگر كسى را كه مفاتيح آن بدست او باشد پس خلاصه معنى آنست كه او مالك جميع امور علويات و سفلياتست و غير او را تصرف در آن ممكن نيست ، و از ابن عباس و قتاده مرويست كه مفاتيح آسمان و زمين ارزاق و رحمتست ، و بعضى ديگر گفتهاند كه مراد آنست كه او سبحانه ابواب ارزاق بر هر كه ميخواهد مىگشايد و بر هر كه مصلحت مىبيند ميبندد و گويند كه خزاين آسمان باران است و خزاين زمين گياه و كليد اين خزينها در تصرف او است هر گاه خواهد باران فرستد و هر چه خواهد از نباتات بروياند ، حارث همدانى روايت كند كه من از امير المؤمنين عليه السّلام شنيدم كه گفت از رسول اللَّه پرسيدم كه مراد از مقاليد آسمان و زمين چيست فرمود اينكه
سبحان اللَّه و الحمد للَّه و لا إله الا اللَّه و اللَّه اكبر و لا حول و لا قوة الا باللَّه العلى العظيم هو الاول و الآخر و الظاهر و الباطن له الملك و له الحمد يحيى و يميت و هو حى لا يموت بيده الخير و هو على كل شىء قدير
يعنى اين كلمات با بركات كه متضمن توحيد و تمجيد و تحميدند مفاتيح خيرات و بركات آسمان و زميناند بعد از آن فرمود كه هر كه اين كلمات را در بامداد بگويد حقتعالى او را شش خصلت كرامت فرمايد اول او را از ابليس و لشكر او نگاه دارد ، دوم آنكه قنطارى مزد به او دهد كه از كوه احد گرانتر باشد ، سوم او را بدرجه ابرار رساند ، چهارم حور العين را جفت او گرداند ، پنجم دوازده هزار فرشته را بفرمايد تا اين كلمات را از او شنيده بر ورقى منشور بنويسند تا روز قيامت براى وى گواهى دهند ، ششم ثواب خواندن تورية و انجيل و زبور و قرآن به او دهند و چنان باشد كه حج و عمرهء مقبول كرده باشد و اگر در آن ماه بميرد از جمله شهداء باشد ، و بدانكه چون كفار به جهت عناد و استكبار جاحد دلايل قدرتند و منكر استبداد حق سبحانه بامر سماوات و ارضين ، و به جهت اين سرمايه نجات را درباخته از خزاين فوز و غفران نقدى كه سكه رستگارى داشته باشد بدست ايشان نمىآيد از اين جهت در حق ايشان ميفرمايد * ( وَالَّذِينَ كَفَرُوا ) * و آنان كه نگرويدند * ( بِآياتِ اللَّه ) * بنشانهاى خدا يعنى بدلايل قدرت و استبداد او سبحانه كه مىفرمايد در امر آسمان و زمين يا بكلمات توحيد و تمجيد او * ( أُولئِكَ ) * آن گروه * ( هُمُ الْخاسِرُونَ ) * ايشانند زيانكاران چه نعمت جنان بعقوبت نيران فروختهاند و سعادت سرمدى بشقاوت ابدى بدل كردهاند تخصيص خسّار كه از ضمير فصل مفهوم ميگردد دالست بر آنكه غير ايشان از رحمت الهى محفوظند و از مغفرت پادشاهى بهرمند ، در كشاف آورده كه اين آيه معطوفست بر آيه وَيُنَجِّي اللَّه الَّذِينَ اتَّقَوْا و ما بينهما جمله
تفسير كبير منهج الصادقين في الزام المخالفين ( فارسي ) — صفحة 115
مساهمون: الملا فتح الله الكاشاني
ص١١٥