يعقوب ع * ( لَنْ أُرْسِلَه مَعَكُمْ ) * نميفرستم بنيامين را با شما * ( حَتَّى تُؤْتُونِ ) * تا بدهيد مرا * ( مَوْثِقاً مِنَ اللَّه ) * پيمانى مؤكد بذكر خدا در تبيان آورده كه او را بشما ندهم تا سوگند خوريد به حق محمد خاتم النبيين و سيد المرسلين ص * ( لَتَأْتُنَّنِي بِه ) * كه هر آينه بياوريد او را به من * ( إِلَّا أَنْ يُحاطَ بِكُمْ ) * مگر آنكه بگرد شما در آورده شود بليه و واقعه كه طاقت آن نداشته باشيد يا مگر كه همه هلاك شويد اين استثنا است از اعم احوال و تقدير اينست كه لتاتننى به على كل حالا الا حال الاحاطة بكم پس ايشان سوگند خوردند بمنزله و شرف پيغمبر ما ص كه در مهم بنيامين غدر نكنند * ( فَلَمَّا آتَوْه ) * پس چون دادند پدر را * ( مَوْثِقَهُمْ ) * پيمان و عهد خود را * ( قالَ اللَّه ) * گفت يعقوب كه خداى * ( عَلى ما نَقُولُ وَكِيلٌ ) * بر آنچه ما گوئيم نگهبانست و مطلع بر اين پس بنيامين را همراه برادران كرد و چون خواستند كه بيرون آيند يعقوب ايشان را وصيت كرد * ( وَقالَ ) * و گفت از روى شفقت بر فرزندان * ( يا بَنِيَّ ) * اى فرزندان من * ( لا تَدْخُلُوا ) * در ميائيد در شهر مصر * ( مِنْ بابٍ واحِدٍ ) * از يكدر يعنى همه برادران از يك دروازه به شهر مرويد تا ناگاه چشم بدى بشما نرسد چون شما را با اين جمال و جاه و هيئت و شوكت و ابهت و تنآور و طول قامت ببينند و مع ذلك دانستهاند كه شما در مصر نزد ملك معزز و مكرم و مقربيد * ( وَادْخُلُوا ) * و در آئيد هر دو سه * ( مِنْ أَبْوابٍ مُتَفَرِّقَةٍ ) * از درهاى پراكنده و آن شهر را چهار دروازه بود اين كلام دالست بر آنكه چشم زخم را اثرى تمام است و از اينجا است كه حضرت رسالت صلَّى اللَّه عليه و آله در عوذه خود فرموده كه
اللهم انى اعوذ بكلمات اللَّه التامات من شر كل هامة و عين لامة
چشم بد را با زهر مار و عقرب مقارن ساخته و نيز در تعويذ حسن و حسين عليهما السلام فرموده كه
اعيذكما بكلمات اللَّه من كل هامة و من كل عين لامه
و در لطايف آورده كه يعقوب در اول مهر پدرى بظهور آورد و در آخر عجز بندگى آشكارا كرد و گفت * ( وَما أُغْنِي عَنْكُمْ ) * و من دفع نميكنم از شما بدين نصيحت كه كردم * ( مِنَ اللَّه ) * از حكم و مشيت خدا * ( مِنْ شَيْءٍ ) * چيزى را چه هر چه اراده او بوقوع آن تعلق گيرد لا محاله بفعل آيد * ( إِنِ الْحُكْمُ ) * نيست حكم و فرمان * ( إِلَّا لِلَّه ) * مگر خداى را در هر چه خواهد * ( عَلَيْه تَوَكَّلْتُ ) * بر او توكل كردم نه بر غير او چه او قادر است بر آنكه حفظ شما كند از اصابت عين و حسد و بسلامت شما را به من رساند * ( وَعَلَيْه فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُونَ ) * و بر او
تفسير كبير منهج الصادقين في الزام المخالفين ( فارسي ) — صفحة 60
مساهمون: الملا فتح الله الكاشاني
ص٦٠