حضرت امير المؤمنين ( ع ) بود پس البته بحسب عقل وزارت و خلافت منحصر خواهد بود در او و از جملهء احاديث صحيحه متواتره كه دالست بر اين مطلوب حديث مشهور
يا على انت منى بمنزلة هارون من موسى الا انه لا نبى بعدى
است و مضمون آن راجعست به اينكه اى على تو از من بمنزلهء هارونى از موسى جز از پيغمبرى يعنى صفاتى كه او را ثابت است از وزارت و خلافت و عصمت در تو موجود است مگر نبوت و چون اخوت بحسب عرف مستثنا بود از اينجهت آن را بلفظ مستثنى نگردانيد و ديگر آنكه تا دلالت كند بر آنكه چون جميع صفاتى كه از لوازم اخوتاند در آن حضرت بود فكان او را اخوت حقيقى ثابت بوده نسبت به حضرت رسالت ( ص ) القصه چون حق سبحانه مسئول موسى بحيز اجابت رسانيد در عقب آن بيان تعداد نعمى نمود كه قبل از اين به او كرامت فرموده بود و فرمود كه * ( وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَيْكَ ) * و بدرستى كه ما منت نهادهايم بر تو يعنى نعمت دادهايم تو را * ( مَرَّةً أُخْرى ) * در وقتى ديگر * ( إِذْ أَوْحَيْنا ) * اين بدل است از ظرف اول يعنى نعمت داديم تو را وقتى كه وحى كرديم * ( إِلى أُمِّكَ ) * بسوى مادر تو * ( ما يُوحى ) * آنچه وحى كرده مىشود يعنى آنچه نتوان دانست آن را مگر بوحى يا آنچه سزاوار بود كه وحى كرده شود و جايز نبود اخلال به آن به جهت عظم شان آن و فرط اهتمام به آن و مراد بوجهى الهام است و نزد جبائى مامور شدن او است در خواب يعنى در دل مادر تو افكنديم يا در خواب به او نموديم در آن وقت كه ترا زاده بود و كسان فرعون در طلب قتل پسران بودند و او به كار تو درمانده بود و اين چنان بود كه فرعون در خواب ديده بود كه آتشى هايل از محلهء بنى اسرائيل بر آمد و گرد سراى او در آمده او را بسوخت با كوشك و سراى او معبران گفتند از بنى اسرائيل فرزندى در وجود آيد كه هلاك تو و ملك تو در دست وى بود فرعون بفرمود كه هر پسرى كه متولد ميشد از بنى اسرائيل ميكشتند و اگر دختر ميشد ميگذاشتند سالى چند بر اين آمد بنى اسرائيل كم شدند و فرعون را قبطيان گفتند كه بنى اسرائيل منقطع خواهند گشت و هيچ كس نخواهد ماند كه ما را بندگى كند فرعون بفرمود تا يك سال پسران را ميكشتند و يك سال ميگذاشتند هارون در آن سال متولد شد كه نميكشتند و موسى در آن سال كه ميكشتند چون مادر موسى را وضع حمل واقع شد ندانست كه چه كند حق سبحانه بطريق الهام يا در خواب به او نمود و گويند ملكى بود به صورت بشر بر آمده به او پيغام رسانيد * ( أَنِ اقْذِفِيه ) * آنكه وضع كن موسى را * ( فِي التَّابُوتِ ) * در صندوقى بعد از آنكه پنبه در وى نهاده باشى و بندهاى آن را بقير محكم ساخته * ( فَاقْذِفِيه ) * پس بيفكن موسى را كه در تابوتست
تفسير كبير منهج الصادقين في الزام المخالفين ( فارسي ) — صفحة 464
مساهمون: الملا فتح الله الكاشاني
ص٤٦٤