* ( يَحْسَبُونَ ) * و ايشان ميپندارند * ( أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ ) * آنكه ايشان نيكويى ميكنند * ( صُنْعاً ) * كار را * ( أُولئِكَ ) * آن گروه كه ذكر كرده شدند * ( الَّذِينَ كَفَرُوا ) * آناناند كه كافر شدند * ( بِآياتِ رَبِّهِمْ ) * بآياتهاى پروردگار خود كه آيات قرآنست يا دلايل توحيد و نبوت * ( وَلِقائِه ) * و رسيدن بجزاى او يعنى بعث و حشر كه در آن مجازات اعمال واقع خواهد شد ( ان خيرا فخير او ان شرا فشر ) * ( فَحَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ ) * پس تباه شد كارهاى ايشان كه در صورت نيكو مينمود و به جهت كفر بر آن جزاى خير نخواهند يافت * ( فَلا نُقِيمُ لَهُمْ ) * پس اقامت نخواهيم كرد براى عملهاى ايشان * ( يَوْمَ الْقِيامَةِ ) * روز رستخيز * ( وَزْناً ) * ترازوى كه بدان بسنجند آن عملها را چه همه نابود گشته باشد يا اعمال ايشان را چون در ترازوى نهند قدرى و قيمتى نداشته باشد و از ابو سعيد خدرى مرويست كه در قيامت جمعى هستند كه اعمال ايشان از كوه هاى تهامه بزرگتر باشد چون در ترازو نهند آن را وزنى نباشد و در صحيح از پيغمبر ( ص ) روايت كرده كه در قيامت مردى عظيم و سمين را بياورند كه مقدار پر پشه وزن نداشته باشد و يا ايشان را وزنى نخواهيم نهاد يعنى مقدارى و اعتبارى نخواهد داشت بلكه خوار و ذليل خواهند بود * ( ذلِكَ ) * امر همچنين است كه مذكور شد از بطلان عمل و خست قدر ايشان و قوله * ( جَزاؤُهُمْ جَهَنَّمُ ) * مبين آنست يعنى پاداش ايشان دوزخ است و ميتواند كه ذلك مبتدا باشد و جمله جزاؤهم جهنم خبر آن و عايد محذوف اى جزاؤهم به يعنى آنچه مذكور شد پاداش ايشان بان دوزخ است * ( بِما كَفَرُوا ) * بسبب آنكه نگرويدند * ( وَاتَّخَذُوا آياتِي ) * و فرا گرفتند آيتهاى كتاب مرا * ( وَرُسُلِي ) * و فرستادگان مرا * ( هُزُواً ) * آن چيزى كه به آن افسوس كنند و استهزا نمايند يعنى با كتاب و پيغمبر ما سخريه كردند و بعد از حال كافران بيان حال مؤمنان مىكند كه * ( إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا ) * بدرستى كه آنان كه گرويدند بكتاب و رسول * ( وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ ) * و كردند عملهاى پسنديده و شايسته * ( كانَتْ لَهُمْ ) * هست مر ايشان را در حكم خدا * ( جَنَّاتُ الْفِرْدَوْسِ ) * بهشتهاى فردوس يعنى بوستانهاى مشتمله بر اشجار كه اكثر آن تاك باشد * ( نُزُلًا ) * پيشكش و فردوس در اصل لغة بوستانى است كه جامع نخل و كرم باشد و در تبيان آورده كه حقتعالى فردوس را بيد قدرت خود آفريد و به مقدار هر روز از روزهاى دنيا پنجاه كرت بر او نظر كرده ميفرمايد كه از دارى طيبا و حسنا لاوليائى
تفسير كبير منهج الصادقين في الزام المخالفين ( فارسي ) — صفحة 373
مساهمون: الملا فتح الله الكاشاني
ص٣٧٣