بود از طريق ابرام و الحاح در آمده گفتند ما را بر اصطفاى طالوت علامتى بايد تا دلها را بفرمان بردارى و هوا دارى او رغبتى بديد آيد اشموئيل آن را از خدا درخواست حق سبحانه او را از علامت پادشاهى او خبر داد * ( وَقالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ ) * و گفت مر ايشان را پيغمبر ايشان كه اشموئيل بود ( إنّ اية ملكه ) بدرستى كه نشانه پادشاهى طالوت * ( أَنْ يَأْتِيَكُمُ التَّابُوتُ ) * آنست كه بيايد بشما تابوت و آن بر وزن فعلوتست مأخوذ از توب چه به آن راجع مىشود آنچه از آن بيرون آورده مىشود نه آن كه بر وزن فاعول باشد به جهت قلت نحو سلس و قلق و مراد به اين تابوت صندوقى بود كه صور همهء انبيا از آدم تا خاتم در آنجا منقوش بود و آن از چوب شمشاد بود مموه بذهب سه گز طول آن و دو گز عرض آن * ( فِيه سَكِينَةٌ ) * در آنجا سكينه ايست و آرامشى * ( مِنْ رَبِّكُمْ ) * از نزد پروردگار شما يعنى چيزى كه تسكين خاطر شما در آن باشد و گفتهاند كه سكينه جانورى بود مقدار گربهء و دو چشم داشت مانند مشعل افروخته كه كسى را قوت ديدن آن نبود و از امير المؤمنين ( ع ) منقولست كه روى او مشابه روى انسان بود و دو بال داشت وقت كارزار از تابوت بيرون آمدى مانند بادى كه سخت بوزد بر روى دشمنان جستى و ايشان را متفرق ساختى و لهذا بنى اسرائيل هميشه اين تابوت را در پيش صف لشگر بداشتندى و گويند صورت آن از زبرجد يا ياقوت بود و سر و دنبال او مانند سر و دنبال گربه و دو بال داشت در وقت جهاد فرياد ميكرد و بر روى دشمن ميجست و نزد بعضى مراد بسكينه تورية موسى بود هر گاه موسى مقاتله كردى آن را در پيش خود ميداشت بنى اسرائيل مطمئن ميشدند و از جنگ نميگريختند و گويند مراد بتابوت
قلبست و سكينه آنچه در او است از علم و اخلاص و ميتواند بود كه ضمير فيه راجع باتيان باشد كه مصدر ياتيكم است يعني در اتيان تابوت سكون و طمأنينه بنى اسرائيل است اما ظاهر آنست كه راجع بتابوت باشد يعنى در تابوت طمأنينه و آراميدن دلست * ( وَبَقِيَّةٌ ) * و چيزى باقى مانده * ( مِمَّا تَرَكَ ) * از آنچه گذاشته است آن را * ( آلُ مُوسى وَآلُ هارُونَ ) * اولاد موسى و هارون و گويند ذكر آل مقحمست و ايراد آن جهت تفخيم شأن موسى و هارون است و مراد نفس موسى و نفس هارون است و يا آنكه مراد انبياى بنى اسرائيلاند چه ايشان ابناى عم موسى بودند و آنچه از ايشان در آن تابوت مانده بود نعلين و عصا و ثياب موسى بود و عمامهء هارون و پارهء ترنجبين كه در تيه بر ايشان ميباريد و ريزه هاى الواح قوم جالوت اين تابوت را از بنى اسرائيل گرفته بودند و بولايت خود برده و در هر موضع كه داشتند آفتى باهل آن موضع رسيدى آخر در حوالى مزبلهء
تفسير كبير منهج الصادقين في الزام المخالفين ( فارسي ) — صفحة 62
مساهمون: الملا فتح الله الكاشاني
ص٦٢