4 . ابن أبي عبّاد مىگويد : از امام رضا عليه السلام دربارهء مجالس غنا و موسيقى سؤال كردم . فرمود : « اهل حجاز آن را جايز مىدانند در حالى كه در رديف لهو و باطل است [ كه خدا از آن منع كرده است ] آيا شنيدى كه خداوند مىفرمايد : « و هنگامى كه با لغو و بيهودگى برخورد كنند ، بزرگوارانه از آن مىگذرند » » .
5 . و نيز فرمود : گفتار باطل در آيهء « از پليدى ، يعنى بتها بپرهيزيد و از گفتار باطل كناره گيريد » غنا است .
6 . حمّاد مىگويد : از امام صادق عليه السلام در مورد كلام باطل سؤال كردم . فرمود :
« از جمله موارد آن اين است كه كسى به آوازهخوان بگويد : احسنت » .
7 . شخصى از امام صادق عليه السلام حكم گوش سپردن به آواز همراه با غنا را پرسيد . حضرت وى را از آن نهى كرد و اين آيه را تلاوت نمود : « گوش و چشم و دل همه مسئولند » و فرمود : « گوش از آنچه مىشنود و دل از آنچه به آن معتقد شده و چشم از آنچه مىبيند بازخواست مىشود » .
8 . يكى از اصحاب آن حضرت گفت : قربانت ! همسايههاى ما كنيزكان خوانندهاى دارند ، گاه در آن حال كه كنيزان مشغول خواندن و كوبيدنند ، من براى قضاى حاجت به مبرز مىروم و به منظور شنيدن اين نغمهها بيشتر مىنشينم ؟ حضرت فرمود : « اين كار را نكن » . گفت : به خدا ! من در مجلس آنان حاضر نمىشوم ، تنها از راه گوش استفاده مىكنم . فرمود :
« مگر كلام خدا را نشنيدهاى : « همانا گوش و چشم و دل ، همه بازخواست مىشوند » » ؟ .
9 . عبد الاعلى مىگويد : از امام صادق عليه السلام دربارهء موسيقى پرسيدم و گفتم :
مردم گمان مىكنند پيامبر صلى الله عليه و آله آن را جايز شمرده است . حضرت فرمود :
الزواج في الإسلام (ازدواج در اسلام) (فارسى) — صفحة 235
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٢٣٥