پيوستگىاش دائم ، همدمى او زياد و نفعش كامل باشد .
پس اگر به مرادت رسيدى و دوست داراى صفات مذكور را يافتى ظفرمند و پيروزى ؛ او همان كسى است كه سزاوار است مقصد نهايى تو باشد و لازم است از او محافظت كنى و به او اهتمامورزى و اوقات خود را صرف او نمايى و اوست غايت هر محبت و منتهاى هر مقصد و آن نيست مگر اشتغال به خدا و به او واگذارى هر چه كه در اين مسير به انسان وارد مىشود زيرا اين علامت دوستى خداوند متعال است كه فرمود :
يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ
« 1 » و
الَّذِينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلَّهِ
« 2 » « خدا ايشان را دوست دارد و ايشان نيز خدا را دوست دارند . » « و كسانى كه ايمان آوردهاند محبتشان از براى خدا شديدتر است . » و پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله محبت خدا را از شرايط ايمان قرار داده و فرمود :
« لا يؤمن احدكم حتّى يكون اللَّه و رسوله احبّ اليه ممّا سواهما و لا يتحقّق الحبّ في قلب احدكم لأحد مع كراهته لفعله و سخطه به بل مع رضاه به على كلّ وجه بل على وجه الحقيقه لا على وجه التّكليف و التّعنت . »
« هيچ يك از شما ايمان نياورد مگر اين كه خدا و رسول او در نزدش از همه محبوبتر باشند و محبّت كسى در قلب هيچ كدام از شما واقع نمىشود در حالى كه از كار او
هامش
( 1 ) مائده : 54
( 2 ) بقره : 165