بمصيبة اعظم منها . « 1 » »
عبد اللّه بن وليد مىگويد : وقتى كه حضرت على عليه السّلام به شهادت رسيد امام حسن عليه السّلام نامهاى نوشت و به من داد تا در مدائن به امام حسين عليه السّلام بدهم . من نامه حضرت را در مدائن خدمت امام حسين عليه السّلام دادم وقتى كه امام حسين نامه برادرش را خواند و از شهادت پدرش مطلع شد گفت : چه مصيبت بزرگى بر من وارد شده با اين كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : هر كس كه مصيبتى بر او وارد مىشود مصيبت مرا به ياد آورد زيرا هيچ مصيبتى از مصيبت فقدان پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله بزرگتر نيست ( يعنى بعد از فقدان جدم پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله فقدان پدرم از بزرگترين مصيبتها است ) .
مصيبت حقيقى آن است كه مصيبت ديده از اجرش محروم گردد
5 -
و روى اسحق بن عمّار عن الصّادق عليه السّلام انّه قال : « يا اسحق لا تعدّنّ مصيبة الّتي اعطيت عليها الصّبر و استوجبت من اللَّه عزّ و جلّ الثّواب انّما المصيبة الّتى يحرم صاحبها اجرها و ثوابها اذا لم يصبر عند نزولها . « 2 » »
اسحق بن عمار از امام صادق عليه السّلام روايت كرده است آن حضرت فرمود : « اى اسحق آن مصيبتى را كه در برابر آن صبر نمودى و سزاوار ثواب از طرف خدا شدى مصيبت مشمار بلكه مصيبت آن است كه صاحب آن از اجر و ثواب
هامش
( 1 ) الكافى ، ج 3 ، ص 220
( 2 ) الكافى ، ج 3 ، ص 225