نشود كه چرا دعايم مستجاب نشد ؛ زيرا ممكن است استجابت دعاى او مشتمل مفسدهاى باشد كه آن مفسده را احدى جز خداوند متعال نمىداند چنان كه در روايت آمده است : گاهى بنده با حالت رقّت بارى از خدا چيزى درخواست مىكند به طورى كه ملائكه به حالت رقّتبار او ترحم مىكنند و مىگويند :
خدايا ! به اين بنده مؤمنت ترحم كن و دعايش را مستجاب فرما ! خداوند متعال مىفرمايد : چگونه ترحم كنم او را به چيزى كه به وسيله همان چيز به او ترحم نمودم ؟ ( اگر دعايش را مستجاب كنم و چيزى را كه از من مىخواهد به او بدهم بر ضرر او تمام مىشود و من هم از باب ترحم بر او ، دعايش را مستجاب نمىكنم ) .
بلى ، اگر ناراحتىاش از مستجاب نشدن دعا به خاطر ترس از گناهانش باشد و احتمال دهد كه ممكن است گناهان خودش سبب شده باشد كه دعايش مستجاب نگردد در اين صورت ناراحتى از مستجاب نشدن دعا عيبى ندارد . زيرا كمال مؤمن به اين است كه نفس خود را دشمن بدارد و آن را متهم كند و مورد نكوهش قرار دهد .
حتى اگر دعايش مستجاب گرديد آن را دليل بر خوبى خود و كرامت و قربش در نزد پروردگار قرار ندهد ؛ زيرا ممكن است از جهت بغض و عداوت خداوند متعال و ناراحت شدن خدا از صداى او و اذيّت شدن ملائكه از بوى دهان او است كه ملائكه از خدا درخواست نمودند كه دعاى اين شخص را زود مستجاب كن كه بوى دهانش ما را اذيت مىكند و خدا زود دعاى او را مستجاب كرده است .
مسكن الفؤاد (آرام بخش دل داغديدگان) (فارسى) — صفحة 230
مساهمون: الشهيد الثاني
ص٢٣٠