خلقك كفضلك على سائر خلقك اذ فضّلتنى على كثير ممّن خلقت تفضيلا . » « حمد و ستايش مخصوص تو است اى آقا و مولاى من .
خدايا ! تو را آن چنان ثنا مىگويم كه از ثناهاى مخلوقت برتر و بالاتر باشد همان گونه كه خودت بر مخلوقاتت برترى دارى زيرا تو مرا بر بسيارى از بندگانت برترى و فضيلت دادى و مرا مشمول الطاف خاص خود گردانيدى . » حكيم مىگويد : با خود گفتم : از او سؤال كنم آن فضيلت چيست كه او مىگويد « خدا به من داده است » تا از گفته او الهام گيرم .
لذا به نزديك او رفتم و سلام كردم او جواب سلام مرا داد . گفتم : خدا تو را مورد رحمت خويش قرار دهد سؤالى دارم آيا جواب مرا مىدهى ؟ گفت : اگر آگاه باشم بلى . گفتم : خدا تو را رحمت كند كدام فضيلت است كه خدا به تو داده است و تو در برابر آن خدا را شكر مىكنى ؟ گفت : آيا حالت مرا نمىبينى گفتم بلى مىبينم .
گفت : به خدا سوگند اگر خداوند تبارك و تعالى بر من آتش فرو ريزد كه مرا بسوزاند و به كوهها امر كند كه مرا نابود كنند و به درياها دستور دهد كه مرا غرق نمايد و به زمين فرمان دهد كه مرا فرو برد هرگز از او ناراحت و نگران نخواهم شد بلكه محبتم به او زيادتر و شكرم بيشتر مىشود .
سپس نابينا رو به من كرد و گفت : من با تو كارى دارم آيا انجام مىدهى ؟ گفتم : بلى ، گفت : من بچهاى داشتم كه اوقات نماز به نزدم مىآمد و موقع افطار به من غذا مىداد و از ديروز تا حالا او را نيافتم
مسكن الفؤاد (آرام بخش دل داغديدگان) (فارسى) — صفحة 154
مساهمون: الشهيد الثاني
ص١٥٤