در ناحيه اى به نام « عقير » ( 1 ) دفن شود ، چنان كه گفته است :
« - به خاطر خدا ، از شما مىخواهم كه پس از مرگ ، مرا در خاك » عقير « به خاك بسپاريد » ( 2 ) .
- چرا كه من در آنجا ، همسايهء شهيد كربلا ، سلالهء رسول اللَّه ، آن بهترين پناهگاه خواهم بود .
- آنجا است كه من ، بىآنكه با نكير و منكر بحث و گفتگويى داشته باشم ، در آرامگاه خود بىهيچ هراسى خواهم آرميد .
- آن روز كه مردم ، از شعله و آتش جهنم وحشت زده خواهند بود ، من در جايگاه خود و روز رستاخيز در امان خواهم بود .
- من تجربه كردهام كه اعراب ، مهمان خود را گرامى مىدارند ، و او را از رسيدن هر گزندى نگاهبانى و حمايت مىكنند .
- بنابر اين ، فرزند پيامبر ، چگونه ممكن است از كسى كه بىهيچ ياورى در پناه او آرميده است ، دفاع نكند ؟
- اين عار است كه صاحب قروق و قلمروى ، شتر سوارى را كه در آن گمراه شده ، يارى نكند و او را حمايت نكند . »
سيد امين صاحب « اعيان الشيعة » در ص 336 ج 5 خود نقل مىكند كه اين شاعر بسال 840 به دنيا آمده ، و اين معنى از قصيده اى كه در باب علم بديع سروده ، بر مىآيد . لكن اين قول ، خيلى از صواب بدور است ، و با آنچه خود سيد گفته ، تضاد و منافات دارد ، چرا كه او به خط خودش در كتاب « دروس »
هامش
( 1 ) رك : 2 : 617 .
( 2 ) عقير ، شايد نام بعضى نواحى كربلا باشد ، همچون ، غاضريه ، شاطى فرات .
و به همين جهت بود هنگامى كه از امام حسين عليه السّلام در مورد نام اين سرزمين پرسيدند ، در جواب آنها اشاره به زمينى به نام « عقير » كرد ، و فرمود : از سرزمين عقير به خدا پناه مىبرم . و ممكن است اين نام ، از عقير بمعنى « شريفى كه كشته شود » : گرفته شده است .