مىافكند » .
و در حديثى از « ابن عباس » آمده : « هرگاه اهل آسمانها و زمين در قتل يك شخص شركت كنند ، خداوند همگى را گرفتار عذاب مىكند ، مگر آنكه مشيت ديگرى داشته باشد » .
و در حديث مرفوع ( 1 ) ديگرى از « ابو بكر » : « هرگاه ساكنان آسمانها و زمين بر قتل مسلمانى جمع شوند ، خداوند همگى را به رويشان به آتش مىافكند » .
باز در حديث مرفوع از « ابن عباس » آمده است : « بدترين مردم در پيشگاه خدا ، كسى است كه در حرم كافر شود و در اسلام سنّت جاهليت را بجويد و خون يك نفر را بخواهد به غير حق ريخته شود » - صحيح بخارى و سنن بيهقى 8 : 27 .
و حديثى بطور مرفوع از « ابو هريره » نقل شده كه : « هر كس در قتل مؤمنى به اندازه نيمه كلمه اى كمك كند ، خدا را در حالى ملاقات مىكند كه در بين دو چشمش نوشته باشند : از رحمت خدا نوميد است » .
و در حديث مرفوعى از « ابو موسى » نقل شده : « شيطان لشكريانش را مأمور مىكند هر كس امروز مسلمانى را تباه كند ، من تاجى به او مىبخشم . يكى از آنها آمد و گفت : كارى كردم كه فلان مسلمان زنش را طلاق داد . ابليس گفت :
امكان دارد كه دوباره ازدواج كنند . ديگرى آمد و اظهار داشت : كارى كردم كه فلانى عاق والدين شد . گفت : ممكن است دوباره بر آنها نيكى كند . اما ديگرى آمده گفت : كارى كردم كه فلان بنده خدا مشرك شد . گفت : تو ، موفق شدى .
سرانجام يكى آمد و گفت : يك نفر را چنان فريب دادم كه مرتكب قتل شد . شيطان گفت : تو ، تو موفق شدى و تاج را به او داد » .
هامش
( 1 ) مرفوع ، خبرى است كه سند آن در وسط قطع شده باشد ، يكى يا زيادتر ، با تصريح به رفع آن ، مثل آنكه گفته شود : روى الكلينى عن على بن ابراهيم عن ابيه رفعه عن ابى عبد اللَّه ( ر ك . فرهنگ علوم عقلى تأليف سيد جعفر سجادى ص 486 ) .