و از سنتهاى اسلامى دور ماندهاند . از ابن عمر رضى اللَّه عنه نقل شده كه پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله فرمود : با مشركان مخالفت كنيد . ريش خود را رها كنيد و سبيلها را كوتاه كنيد . و ابن عمر هرگاه كه به حج يا عمره مشرف مىشد ، با دست ريش خود را مىگرفت ، هر چه اضافه بود مىزد . بخارى اين روايت را آورده است . مسلم نيز از ابن عمر نقل كرده كه پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله فرموده است : شاربها و سبيلها را بزنيد و ريش را پر بكنيد ( و پس از ذكر تعدادى حديث ادامه مىدهد ) : و در اين مورد احاديث فراوان نقل شده و همهء اينها دلالت دارد كه انبوه كردن ريش واجب و تراشيدن آن حرام است و كوتاه كردن آن بر طبق دستورى است كه خواهد آمد .
و مخفى نماند كه مفاد فرمودهء پيغمبر كه : ( با مشركان مخالفت كنيد ) و ( با مجوس مخالفت كنيد ) حرمت تراشيدن ريش را تأييد مىكند و ابو داود و ابن حبّان از ابن عمر نقل كردهاند كه پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله فرمود : هر كس خود را به گروهى مانند كند ، از آنها محسوب مىشود . و اين آخرين تأكيدى است كه پرهيز از همانندى فاسقان را در بر دارد و اين همانندى فرق نمىكند كه در لباس يا هيأت باشد . علما در اينكه چنين شخصى كافر مىشود اختلاف كردهاند و ظاهر حديث اين را مىرساند . بعضى از علما گفتهاند : كافر نمىشود ، لكن بايد تأديب شود .
بنابراين ، اين دو حديث پس از آنكه بر دو امر دلالت مىكند ، اينكه عمل تراشيدن ريش از اختصاصات كافران است و از طرفى هم از چيزى كه ويژگى كافران باشد نهى شده است ، و پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله ما را از تشبّه به كافران بطور عموم نهى فرموده ، نتيجه مىگيريم كه يكى از اختصاصات عمومى كافران ، تراشيدن ريش است . پيامبر ، علاوه بر آن ، بطور خصوص هم فرموده است . ريش خود را انبوه كنيد و با مجوسان و با مشركان مخالفت بورزيد .
سپس از احاديثى كه نقل شد ، برمىآيد كه نهى از اين عمل بر اطلاق نبوده ، بلكه به روايت ترمذى از عبد اللَّه بن عمرو بن عاص ، پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله از پهنا و درازاى
الغدير ( فارسي ) — صفحة 250
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص٢٥٠