كه در كتاب « ابى هريره » ص 86 چنين گفته است :
« ما چرا از اصحاب رس و فرعون و ابو جهل و امثال آنها بيزارى مىجوئيم و هر صبح و شام بر آنها لعنت مىفرستيم ؟ نه مگر بخاطر اين است كه اينان همگى پيمبران خدا را ، كه فرمان خدا را مىرساندند آزار داده بودند ؟ پس چگونه نظير عمل اينان را به انبياى خدا و برگزيدگان خدا نسبت مىدهيم ؟ حاشا از خداوند كه اين بهتان بزرگى است . وانگهى ، اين معلوم است كه قدرت همهء افراد بشر ، بلكه قدرت همه جانداران تا روز قيامت كه خداوند متعال آفريده است ، توان مقابله با نيروى ملك الموت ندارد . حال كه چنين است ، پس موسى عليه السّلام چگونه توانسته است بر او اين ضربه را وارد سازد ؟ و چرا ملك الموت از خود دفاع نكرده و او كه از جانب خداوند متعال ماموريت قبض روح داشته ، چرا روح موسى را نگرفته است ؟
و اصولا ملك الموت كجا چشمى داشته تا كورش بكنند ؟ و فراموش نكن كه كه در اينجا تضييع حق ملك الموت و سيلى خوردن و كور شدن او به موسى پيامبر آورنده تورات نسبت داده شده ، كه خدا در تورات او چنين دستور داده است : « نفس در برابر نفس و چشم در برابر چشم و بينى در برابر بينى و گوش در برابر گوش و دندان در برابر دندان قصاص بايد شود ( 1 ) و دانسته نيست كه داستان موى گاو چه خصوصيتى دارد » . . . الخ .
اينها همه ، چيزهائى است كه مادر كرامات « امام احمد » مىيابيم و چقدر نظاير آنها ذكر شده است . اين سخنان را كه بر شخص عاقل بگويى ، چگونه مىتواند بپذيرد ، مگر آنكه سفيه باشد ، اما اين طرفداران « احمد » فقط بايد عاقل باشند كه اين سخنان بى اساس را قبول كنند ! ولى آنجا كه ما كراماتى چندين بار
هامش
( 1 ) اشاره به آيهء 45 سورهء مائده كه در فقرهء 23 از اصحاح 21 از اصحاحات خروج تورات ، امروزه در دست يهود و نصارى امروزى نيز هست .