كه « موسى » عليه السّلام كرامتى از جانب پروردگار دارد كه هيچ فردى ندارد . جا دارد تعجب كنيم كه خداى سبحانه كه فرستندهء ملك الموت است ، چرا به او آن چنان قدرتى نداده باشد كه بر همه قدرتهاى مخلوقات چيره شود ، تا جائى كه كسى از بين مخلوقات بر او جسارت كند و چشمش را كور كند و به صورتش سيلى زند و اين ملك مأمور و فرستاده خدا از كسى بترسد و خود را از او مخفى سازد ! آيا اين نوعى غفلت بوده ، يا اينكه خزانهء قدرت خدا پايان گرفته ، يا اينكه نعوذ باللَّه خداوند دانندهء غيبها اطلاعى به اين رويداد نداشته و اين واقعه اتفاق افتاده است ؟ يا چگونه ممكن است كه گروه فرشتگان كه به عالم ملكوت گمارده شدهاند توان و تجربهء مقابله با شدات روزگار « موسى » عليه السّلام و جلوگيرى از اين واقعه نداشتهاند ، تا جائى كه ملك موظف به اجراى فرمان قبض روح نتوانسته انجام وظيفه كند و خود را از خشم مردم پنهان كرده است ؟ خداوند از آنچه ستمكاران مىگويند بسيار برتر است .
اكنون با من بياييد و در كار پيغمبر معصوم « حضرت موسى » - سلام بر او و بر پيغمبر ما و خاندان او باد - در نگريم و ببينيم چه جسارت و جرأتى بر ملك الموت كرده ، در حالى كه مىدانسته او نماينده از جانب خداى بزرگ است ؟
در حالى كه آنجا كه اجل انسان برسد ، نه ساعتى پيشى مىگيرد و نه پس مىزند و سيلى و يا كور كردن سود ندارد . حال فرض كنيم ملك الموت از او بترسد و بگريزد و عقب نشينى كند . خدا مىتواند فرشتهء نيرومندترى را بفرستد ، زيرا خداوند در هر صورت قدرت ميراندن دارد و از جريان قضاى خداوند نمىتوان گريخت .
فرض كنيد كه « موسى » از دست ملك الموت خلاص يافت ، آيا از قدرت فرستندهء خود خشم نمىگيرد ؟ خداوند منزه است از اينكه اين دروغها و افتراها بر ساحت مقدسش بسته شود و خداوند از هر در و غزن و افتراگرى سخت انتقام مىگيرد .
بر اين سخنان ، اظهارات سرورمان حجت ، « شرف الدين عاملى » را بيفزاييد
الغدير ( فارسي ) — صفحة 229
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص٢٢٩