نماز مىخواند ، اندوهگين هستم ، چرا كه با آن نماز مىخواندم و بدان تبرك مىجستم . فاطمه مىگويد : بلافاصله آتش خاموش شد . داخل خانه كه شدند ، ديدند آن لباس سالم مانده ، و هر چه اطراف آن بود سوخته است » .
« ابن جوزى » مىنويسد : « از طريق قاضى القضاة على بن حسين زينبى ، داستان اين آتش سوزى ، به همان ترتيب نقل شده ، لكن نوشته است كه تمام اشياء خانه سوخته بود و فقط نامه اى كه خط أحمد در آن بود سالم مانده بود » .
مىگويد : « وقتى كه به سال 554 ، سيلى در بغداد آمد ، تمام كتابهاى مرا آب برد و فقط يك جلد سالم ماند كه در آن دو برگ به خط امام أحمد نوشته شده بود » .
« ذهبى » در ذيل « العبر » هنگام ذكر وقايع سال 725 ، و نيز « يافعى » در « مرآة الجنان » مىنويسند : « از جمله نشانهها ، آنكه مقبرهء امام أحمد بن حنبل غرق شد ، مگر اتاقى كه ضريح او در آن بود ، كه آب به ارتفاع يك ذراع داخل آن شد و به اذن خدا متوقف گرديد . و بورياها كه غبار اطراف قبر بر آن بود ، باقى ماند . اين مسئله نزد ما صحيح است . و سيل ، چوبهاى بزرگ و مارهاى غريب الشكل را مىكشيد » .
مرآة الجنان 4 : 273 ، شذرات الذهب 6 : 66 ، صلح الاخوان خالدى ص 98 .
« امينى » گويد : در راستى اين كرامت ، كافى است كه بدانيم امروز هيچ اثرى از اين مرقد معظَّم بر جاى نمانده است ، سيلها آن را نابود كرده و نقش آن را از ميان بردهاند ، گوئى اصلا چنين چيزى نبوده است . و فردا ، از ديروز رفته سخن به ميان مىآيد .
42 . خدا همه ساله با « احمد » ديدار مىكند
« ابن جوزى » در « مناقب أحمد » نوشته است ( ص 544 ) : « أبو بكر بن