دشمنى نمىكند و منافق هم ترا دوست ندارد » . ( 1 )
و پس از اين فرمودهء پيامبر صلَّى اللَّه عليه و آله كه فرمود : « على را منافق دوست نمىدارد و مؤمن دشمن نمىشمرد » ( 2 ) .
و پس از اين گفتهء پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله كه فرمود : « اى على ! هرگاه تو نبودى پس از من مؤمنان شناخته نمىشدند » ( 3 ) .
و فرموده است : « سوگند به خدا كه هر كس على را دشمن بدارد ، خواه از خاندان من يا جز آنها ، از دايرهء ايمان خارج شده است » . ( 4 )
و باز فرموده است : « اى على تو در دنيا و در آخرت پيشوايى . دوستار تو دوست من است و دوست من دوست خدا است . دشمن تو دشمن من است و دشمن من دشمن خدا است . واى بر آن كسى كه پس از من با تو دشمنى كند » . ( 5 )
و باز پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله فرموده است : « اى على ! خوشا بر كسى كه ترا دوست دارد و بر تو اخلاص ورزد ، و واى بر كسى كه با تو دشمنى كند و ترا تكذيب نمايد » ( 6 ) .
و باز خطاب به « على » عليه السّلام فرموده است : « هر كس ترا دوست بدارد مرا دوست داشته و هر كس ترا دشمن بدارد مرا دشمن داشته است » ( 7 ) . و احاديث فراوان ديگرى كه در اين باره آمده است .
هامش
( 1 ) ر . ك . جزء سوم ص 162 .
( 2 ) به جزء سوم ص 163 رجوع شود .
( 3 ) به جزء سوم ص 164 رجوع شود .
( 4 ) در مسند المناقب با مآخذ آن آمده است .
( 5 ) مستدرك حاكم 3 : 135 . ذهبى راويان آن را توثيق و تصحيح كرده است .
( 6 ) مستدرك الحاكم 3 : 135 ، اين روايت را نقل كرده و صحيح دانسته است .
( 7 ) مستدرك حاكم 3 : 142 . روايت را حاكم و ذهبى تصحيح كردهاند .