كه بعد از رسول اللَّه كسى در فضيلت به پاى آنها نمىرسد : سعد بن معاذ ، اسيد بن حضير ، عباد بن بشر » ( 1 ) اين سخن را « ام المؤمنين » در حالى گفته است كه بهتر مىداند بعد از رسول اللَّه صلَّى اللَّه عليه و آله شخصيتهايى مىزيستهاند كه در « بدر » شركت كرده بودند و مادر دهر از زادن چنان افرادى عقيم است . كسانى مثل :
« ابو ايوب انصارى » ، « خزيمة ذى الشهادتين » ، « جابر بن عبد اللَّه » ، « قيس بن سعد » و گروهى ديگر از ياران پيغمبر . اما چه بايد كرد كه معرفى اينان بر « ام المؤمنين » گوارا نبود ، چرا كه همگى هواداران « على » عليه السّلام بودند .
از نظر او ، « اسيد » تنها شايستهء اين فضيلت بود ، بمناسبت آنكه پيمان « مصطفى » صلَّى اللَّه عليه و آله را در راه برادرش « على » عليه السّلام كه پرچم هدايت امت بود ، شكسته بود و به شتاب تمام در بيعت پدرش پيشدستى كرده و در تحكيم خلافت او كوشيده بود و او از اول تا به آخر بندهء « تيمّى » بود . و « عبادّ بن بشر » نيز در تحكيم خلافت « ابو بكر » كمتر از « اسيد » قدم برنداشته بود ، و او بود كه در زير پرچم « ابو بكر » در واقعهء « يمامه » كشته شد و « عايشه » دربارهء او ستايش بسيارى كرده است .
5 . بر اثر دعاى « خالد » ، باده تبديل به عسل شده است .
از « اعمش » بواسطه « خيثمه » نقل شده است : « مردى با مشكى پر از باده پيش خالد بن وليد آمد ، خالد گفت : اين چيست ؟ مرد گفت : عسل است . خالد گفت : خدايا آن را تبديل به سركه كن . اين مرد پيش ياران خود كه آمد ، گفت : شما را باده اى آوردهام كه تا كنون كسى مثل آن را ننوشيده است . سر سبو را كه باز كرد ، ناگاه ديد سركه است . گفت : به خدا سوگند كه دعاى خالد رضى اللَّه عنه اين اثر را گذاشته است » .
هامش
( 1 ) اسد الغابه 3 : 100 ، مجمع الزوايد 9 : 310 .