خدا چيز ديگرى نيست » و او « اخلاق بزرگى دارد » و همچنين در كتابى كه از جانب خداى تعالى بر او نازل شده خدا فرموده است : « كسانى كه مردان و زنان مؤمن را در غير آنچه انجام دادهاند مىآزارند ، بهتان و گناه آشكارى را متحمل مىشوند » ( احزاب : 58 ) .
و در روايت صحيحى است از پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله كه فرمود : « مسلمان ، كسى است كه مسلمانان از زبان و از دستش در امان باشند » ( 1 ) .
و فرموده است : « مؤمن هرگز نفرين كن نيست » ( 2 ) .
و هم فرموده است : « من براى نفرين كردن مبعوث نشدهام بلكه براى رحمت برانگيخته شدهام » ( 3 ) .
و فرموده است : « لعنت كردن بر مؤمن فسق است » ( 4 ) .
و فرموده است : « دو نفر كه به هم دشنام مىدهند ، دو شيطانى هستند كه همديگر را تكذيب كرده و دروغ مىگويند » ( 5 ) .
و فرموده است : « هر كس نسبتى را بر مردى بدهد كه در او نيست و قصدش عيبجوئى باشد ، خدا او را چندان در آتش جهنم نگه مىدارد تا آنچه گفته است پايان پذيرد » ( 6 ) .
آيا اين مردم ، پيامبرى را توصيف مىكنند كه حديث « مسلم » دربارهء او آمده است كه : « عايشه رضى اللَّه عنها يك بار خشم گرفت و رسول اللَّه صلَّى اللَّه عليه و آله
هامش
( 1 ) بخارى و مسلم و احمد و ترمذى و نسائى و طبرانى و ابن حبان و ابن داود نقل كردهاند .
( 2 ) مستدرك الحاكم 1 : 12 ، 47 .
( 3 ) صحيح مسلم 8 : 24 .
( 4 ) متفق عليه است و بخارى و مسلم و ترمذى و نسائى و ابن ماجه و طبرانى و حاكم و دار قطنى نقل كردهاند .
( 5 ) از احمد و طيالسى .
( 6 ) الترغيب و الترهيب 3 : 197 و طبرانى با اسناد خوبى اين را نقل كرده است .