( معاويه ، از اهل بهشت است ! ! ) .
26 ) « ابن عساكر » از طريق « نعيم بن حماد » و او از « محمّد بن حرب » و او از « ابو بكر بن ابى مريم » و او از « محمّد بن زياد » و او از « عوف بن مالك اشجعى » نقل كرده است :
« در كليساى يوحنا - كه در آنروزگار مسجدى بوده كه در آنجا نماز مىخواندند - خوابيده بودم بيدار كه شدم ناگاه شيرى ديدم كه در جلوى من قدم مىزند . با اسلحه اى كه داشتم به او حمله كردم . شير گفت : مه ! آرام باش كه من ماموريت دارم پيامى به تو برسانم » گفتم : « چه كسى ترا فرستاده است ؟ » گفت : « خدا مرا فرستاده كه به تو بگويم به معاويه سلام برسان و به دو مژده بده كه از اهل بهشت است » پرسيدم : « معاويه كيست » ؟ گفت : « معاويه پسر ابو سفيان » ( 1 ) .
درباره اسناد اين روايت :
1 - « نعيم بن حماد » : پيش از اين معرفى شده كه مردى دروغزن و حديث ساز است .
2 - « محمّد بن زياد » كه حمصى و شامى و ناصبى بوده از سخترين دشمنان « امير مؤمنان » عليه السّلام بود . « ابن معين » او را توثيق كرده و گفته « ثقه و امين بوده است » و « ابن حبان » او را جزو ثقات آورده و گفته است : « به روايت او اعتماد نمىتوان كرد ، مگر آنكه از ثقات ديگر نقل شده باشد » . و « حاكم » گفته است : « ناصبى بودن او همچون حريز بن عثمان ( 2 ) معروف است » . تهذيب التهذيب 9 : 17 .
هامش
( 1 ) تاريخ ابن كثير 8 : 123 . مجمع الزوائد 9 : 357 .
( 2 ) اين شخص هر روز هفتاد بار على - عليه السلام - را لعنت مىكرد و يكى از رجال « صحيح » بخارى است .