. 20 ) از حديث مرفوعى از « انس » نقل شده : « خداوند ، سه نفر را امين وحى قرار داده كه عبارتند از جبرئيل و محمّد و معاويه » .
« ذهبى » در اشاره به موقعيت « ابن احمد بلخى » مىنويسد : « فردى ضعيف و سارق احاديث بوده و هرگز نمىتوان او را از اهل حديث بشمار آورد » رك : ميزان الاعتدال 3 : 15 - لسان الميزان 5 : 34 .
: 21 ) حديث مرفوع : « معاويه بمناسبت علم و ايمانى كه به كلام پروردگار من دارد ، در حال پيغمبرى برانگيخته خواهد شد » .
« ذهبى » از طريق « محمّد بن حسن » و « اسحاق بن محمّد سوسى » از او احاديث گوناگونى در فضل « معاويه » نقل كرده و شايد اين همان « نقاش » صاحب تفسير باشد كه مرد كذابى بوده يا يكى ديگر از دروغزنان بوده است . رك ميزان الاعتدال 3 : 43 - لسان الميزان 5 : 125 .
و در « لسان » 1 : 374 آمده : اسحق بن محمّد سوسى ، همان مرد جاهلى است كه موضوعات زشت و بيمزه اى در فضائل معاويه آورده كه عبيد إله بن محمد بن احمد سقطى نيز از او روايت كرده است و همين شخص خود نيز متهم است و مشايخش همه مجهولاند » .
. 22 ) « بخارى » در « تاريخ » خود ج 4 قسم 1 ص 328 از طريق « عمرو بن واقد دمشقى » از « ابى ادريس دمشقى » و او از « عمير بن سعد » ساكن « دمشق » نقل كرده : « از معاويه جز ذكر خير چيزى نگوئيد ، چرا كه من از رسول اللَّه صلَّى اللَّه عليه و آله