آوردند ، دستور داد در شهرها بگردانند . او نخستين كسى است كه عادلان صحابهء اولين و تابعان آنها را كه همگى از بزرگان امت و پارسايان و عابدان بودند ، به گناه دوستى با عترت از پاى درآورد ، در حالى كه دوستى عترت همان چيزى است كه خداوند آن را پاداش رسالت پيامبرش قرار داده است .
او اول كسى است كه زنان دوستاران اهل بيت پيغمبر - صلى اللَّه عليهم اجمعين - را كشت ، كودكانشان را سربريد ، اموالشان را غارت نمود ، حتى كشتگان را مثله كرد ، جمعيت آنها را پراكنده ساخت ، خاندانهاشان را بر باد داد ، از كنج خانه هايشان تبعيد كرد ، و در كنار هر سنگ و بيابانى ويلان و سرگردانشان ساخت .
او اول كسى است كه زير دستانش او را فريب مىدادند ، گواهىهاى دروغ و بىاساس در حضور او رونق گرفت ، و در زمان او اشرار و ستم پيشگان بر صالحان و نيكان امت « محمّد » صلَّى اللَّه عليه و آله تسلط پيدا كردند .
او اول كسى است كه اقدام به انتقال منبر رسول اللَّه صلَّى اللَّه عليه و آله از « مدينه » به « شام » كرد ، و آنگاه كه منبر را حركت مىدادند ، خورشيد كسوف كرد و او منصرف شد ( 1 ) .
او اول كسى است كه خلافت اسلامى را به بدترين حكومت و سلطه گرى زشت تبديل كرد .
او اول كسى است كه پادشاهى و تفاخر را با پوشيدن لباس ابريشم و حرير وارد كرد ، در ظرفهاى طلا و نقره نوشابه صرف كرد و مركبهاى آراسته به طلا و نقره سوار شد .
او اول كسى است كه ادعا داشت امير المؤمنين است ، در حالى كه به آواز غنا گوش داد ، به طرب برخاست و برخنياگران صلهها داد .
هامش
( 1 ) تاريخ ابن كثير 8 : 45 ،