بر او مخالفت كرده ، در حالى كه : « هر كس بر خدا و پيامبرش عصيان و مخالفت كند و از حدود خدا تجاوز نمايد ، خدا او را در آتش هميشگى وارد كند و عذاب سخت و خوار كننده اى خواهد ديد » ( سوره نساء : 19 ) .
او اول كسى است كه حكم زناكار را نقض كرد و آيينها و رسوم جاهليت را زنده كرد و با دين « محمّد » صلَّى اللَّه عليه و آله مخالفت كرد و حال آنكه مىدانيم ، فرزند از آن همسر زن است ، لكن زناكار نمىتواند صاحب فرزند باشد .
او اول كسى است كه انگشتر به دست چپ خود زد و اين كار ادامه داشت تا زمانى كه « سفاح » بدست راست انگشتر زد و اين آئين تا زمان « رشيد » بود كه او نيز دوباره به دست چپ زد ( 1 ) .
او اول كسى است كه سب و دشنام به « على » عليه السّلام را رائج و مقرر كرد و آن را به عنوان سنت جارى متداول نمود و بدنبال او كسانى كه نماز را ضايع و مهمل مىداشتند و از شهوات پيروى مىكردند ، از او تقليد نمودند و او خطبههاى منابر را به دشنام « على » عليه السّلام آلوده كرد .
او اول كسى است كه بر امام روزگار خود شوريد و ستم روا داشت ، با او به نبرد برخاست و او و امت بسيارى را كه از صالحان صحابه بدر و اهل بيت شجرهء پاك - كه خدا از آنها و آنها از خدا خشنود بودند - از ميان برد و به قتل رساند .
او اول كسى است كه براى وضع حديث صرف مال كرد و پول داد تا كتاب خدا و كلمه طيبه او را تحريف و دگرگون كنند .
او اول كسى است كه ترك دوستى « على » عليه السّلام و بركنارى از او را شرط بيعت بر خلافت خويش قرار داد ، خلافت ستمگرانه و فرمانروايى سختگير و آزار دهنده .
او اول كسى است كه سر صحابى عادل ، « عمرو بن حمق » ، را كه به حضورش
هامش
( 1 ) ربيع الابرار زمخشرى باب 75 .