را درست مىكردم و او را به راه مىآوردم ! بنابراين اى پسر ابى سفيان ! حكومت را درست كن و از وليعهدى كودكان دست بردار ، و بدان كه قبيلهء تو خيرخواه تو هستند و نمىخواهند با تو سر دشمنى پيش گيرند !
معاويه از سخن مروان به شدت خشمگين گشت ، اما بعدا با بردبارىيى كه داشت خشم خويش فرو خورد و دست مروان را فشرده گفت : خدا براى هر چيز اصلى قرار داده است و براى هر خيرى اهل و ذيحقى ، آنگاه ترا در نظرم دوست و معزز گردانيده است . . . بسيار خوش آمدى و قدم بر چشم ما نهادى . از خلفاى فقيد و شهداى پاكرو نام آوردى ، آنان همانگونه بودند كه توصيف نمودى و تو همان مقام را نزدشان داشتى كه بيان كردى . و ما همان گونه كه گفتى گرفتار كارهاى خودسرانهء ناجور گشتهايم . و به كمك تو اى پسر عمو اميدواريم آنها را به سامان آوريم و مشكلات را بر طرف نمائيم و تيرگى و ستم را از ميان برداريم تا كارها سهل و روبراه شود . تو پس از امير المؤمنين و نظير او هستى و در هر كارى پشت و پناهش . خويشاوندانت را به كارهاى مهم دولتى گماشتهام و سهمتر از ماليات ارضى بيش از ديگران ساختهام و اكنون نيز هيئتى را كه همراه آورده اى جايزه و انعام خواهم داد و پذيرائى شايان خواهم كرد و تعهد مىكنم كه ترا بىنياز سازم و تقاضايت را بر آورم و خشنودت گردانم .
آنگاه ماهيانه اى به هزار دينار براى او مقرر داشت و يكصد دينار به حساب هر يك از افراد خانواده اش به او پرداخت .
نامهء معاويه به سعيد بن عاص
معاويه به سعيد بن عاص - كه استاندار او در مدينه بود - نامه اى فرستاده دستور داد مردم مدينه را به بيعت دعوت كند و نام كسانى را كه اقدام مىكنند و كسانى را كه كوتاهى مىنمايند به او گزارش دهد . چون نامه به سعيد بن عاص رسيد مردم را به بيعت يزيد فرا خواند و خشونت نمود و تشدد و سختگيرى نشان داد و هر كه در بيعت كردن كوتاهى مىنمود مورد حمله قرار داد ، ليكن مردم - باستثناى عدهء انگشت شمارى - بيعلاقگى نشان دادند مخصوصا بنى هاشم كه حتى يكنفرشان بيعت ننمود ، و ابن زبير بيش از همه كس در تقبيح و رد بيعت يزيد شدت بخرج