است و او را به جهنم در ميآوريم و بدسرانجامى است .
وقتى خداى عز و جل تهديد مىكند كه راهى غير از راه مؤمنان نپوئيد يعنى امر مىدهد به پيروى كردن راه مؤمنان . و پيامبر خدا ( ص ) مىفرمايد :
امتم بر گمراهى اتفاق نمىيابد . چهارم استنباط است كه همان قياس بر مبناى اصول سه گانهء قرآن ، سنت ، و اجماع باشد ، زيرا خداى تعالى آنچه را كه از اين سه استنباط شود علم شمرده و حكم به آن را واجب ساخته است و فرموده : اگر آن را به پيامبر و به فرماندهى كه از ايشان هست عرضه مىداشتند آن عده از ايشان كه استنباط مىكنند آن را درك مىكردند . و فرموده : ما قرآن را به حق برايت فرستاديم تا در ميان مردم به موجب آنچه خدا به تو نشان داده قضاوت كنى - يعنى به موجب آنچه از ره استنباط و قياس به تو نشان داده است ، زيرا آنچه از ره استنباط و قياس به او نشان داده از همانست كه بر او نازل گردانيده و دستورش را داده آنجا كه فرموده است : و در ميانشان به موجب آنچه خدا نازل گردانيده قضاوت و حكومت كن » . ( 1 )
هامش
( 1 ) ص 8 .