آورى جز اين شعار كه « پيشوايتان بناحق كشته شده و ما به خونخواهى او بر خاستهايم » بر اثر آن ، عناصر نابخرد و فرومايه با اين شعار همداستان گشتهاند .
حال آنكه ما اطلاع داريم كه تو پا از يارى عثمان بدامن پيچيده اى و مايل بوده اى كه او به كشتن رود براى همين وضع كه امروز پيش آمده و براى اينكه شعار خونخواهى او را ساز كنى ، اما بدان كه بسا رياستجو و جاه طلب كه خدا با قدرتش مانع وصول او به مقصود گشته است ، و بسا آرزومند كه پيش از رسيدن به آرزو دچار مرگ و بدتر از آن شده است . و به خدا قسم هيچيك از اين دو صورت برايت خوش نخواهد بود . اگر به منظورت نرسى وضعت از همه كس بدتر خواهد بود ، و در صورتى كه به مقصود برسى به محض رسيدن به آن از طرف پروردگارت مستوجب آتش دوزخ خواهى گشت . بنابراين از خدا بترس اى معاويه و دست از اين كار و منظور بردار و بر سر خلافت با كسى كه شايستهء آن است بكشمكش نپرداز .
در اين هنگام معاويه شروع به سخن كرد و از آن جمله گفت : دروغ گفتى و پستى نمودى اى بيابانگرد بىسروپا و سبكمغز در همهء آنچه گفتى . برويد بيرون از حضورم . زيرا ميان من و شما جز شمشير نخواهد بود . و خشمگين گشت .
و آن جماعت بيرون رفتند و به نزد على آمده جواب معاويه را به وى گزارش دادند ( 1 )
دومين هيئت
با فرا رسيدن محرم سال 37 هجرى طرفين جنگ صفين اعلام ترك مخاصمه كردند تا پايان ماه محرم مگر كار به صلح انجامد . و در اثناى آن سفيرانى رفت و آمد كردند كه فائده اى نبخشيد . على ( ع ) هيئتى را فرستاد مركب از عدى بن حاتم ، يزيد بن قيس ، شبث بن ربعى ، و زياد بن حنظله . وقتى با او ملاقات كردند عدى بن حاتم شروع به سخن كرد و پس از سپاس خدا گفت :
ما آمدهايم تا ترا به كارى دعوت كنيم كه بدان وسيله خداى عز و جل وحدت نظر و وحدت ملى ما را تأمين و از خونريزى جلوگيرى مىكند و مايهء امنيت راهها و رفع اختلاف مىشود . پسر عمويت سرور مسلمانان و درخشان سابقه ترين و نيك
هامش
( 1 ) تاريخ طبرى 5 / 242 + كامل ابن اثير 3 / 122 + تاريخ ابن كثير 7 / 256 .