ضربات پياپى و مرگ حتمى و كشته دادن بسيار به ستوه آمده و مرا به مراجعه به كتاب خدا دعوت مىكند در حالى كه آنها خود يا به آن كافرند يا بيعتگسلى بيراهاند » . ( 1 )
پيش گوئى حضرتش روزى به تحقق پيوست كه قرآنها را از ترس شكست قريب الوقوع و كشته شدن دسته جمعى بر سر نيزه كردند تا خود را با اين حيله از مهلكه بدر برند . و امام در آن روز فرمود : « بندگان خدا ! من از همه زودتر بايد دعوت به كتاب خدا را بپذيريم ، ليكن معاويه و عمرو عاص و پسر ابى معيط و حبيب بن مسلمه و ابن ابى سرح ديندار و پيرو قرآن نيستند . من بهتر از شما آنها را مىشناسم . در كودكى با آنها آشنا بودهام و در بزرگى با آنها برخورد و تماس داشتهام و آنها بدترين بچهها و شريرترين مردها هستند . حرفشان سخن حقى است كه به منظور باطل و ناروائى زده مىشود . به خدا قسم اينها قرآن را بالا نبردهاند از آن جهت كه مىشناسندش و به آن عمل مىكنند ، بلكه كارشان خدعه و فريب است و ايجاد سستى و تزلزل ، و صدمه زدن » . ( 2 )
پيامبر گرامى براى هشدار دادن به مسلمانان و جلوگيرى از افتادنشان به ورطهء اين آشوب جاهلانه از هيچ كوششى فرو گذار نكرده بود و مقام و منزلت امير المؤمنين على را شناسانده و اخطار كرده بود مبادا كوچكترين صدمه و آزارى به او برسانند مبادا با او بجنگند يا دشنامش داده لعنتش كنند يا كينهء او را به دل بگيرند يا از ياريش كوتاهى نمايند و دعوت كرده بود و تشويق كه دوستش بدارند و از او پيروى نموده نور راهنمائيش را مشعل راه خويش سازند و همواره با او باشند ، و اين جمله تشويق و ترغيب را پس از تأكيدات و فرمايشات الهى كرده بود كه ولايت و دوستداريش را قرين ولايت الهى و ولايت پيامبر مىشمارد و اطاعتش را با اطاعتشان فراهم مىدارد و مىفرمايد : « ولى شما فقط خدا است و پيامبرش و مؤمنانى كه نماز مىگذارند و در حال ركوع زكات ( يا صدقه ) مىدهند » ( 3 ) و « اى مومنان !
هامش
( 1 ) نهج البلاغه 2 / 12 .
( 2 ) رك : فرمايشات امام ( ع ) كه قبلا نگاشته شد و در پرتوش هر پژوهنده اى حقيقت را در مىيابد .
( 3 ) رك : غدير 2 و 3 .