دانستنى دومى كه عاصمى از گنج آن روايت استخراج كرده و عبارت است از انحصار ميراث امير المؤمنين على از پيامبر ( ص ) به قرآن و سنت . و نادرستى حديث فدك و خيبر ، و حمله به شيعه به استناد آن ، بىارزشتر و ياوه تر از دانستنى اولى است ! زيرا شيعه براى امير المؤمنين ارث مالى و اقتصادى ادعا نكرده و نه حضرتش آن روز كه فدك را مطالبه فرموده براى خويش ادعا كرده است ، بلكه آن را به عنوان حقى كه متعلق به دختر عمويش صديقهء طاهره فاطمهء زهراء سلام اللَّه عليهما است درخواست كرده چه فدك - چنان كه حقيقت اين است - هبه اى از پدرش باشد و چه ارثى بر اساس ميراثى كه قرآن و سنت مقرر مىدارند - و ممكن است در فرصتى كه پيش آيد به بحث تفصيلى آن همت گمارم . بنابر اين ، حمله به شيعه با استناد به آن روايت جعلى و فرضيه اى كه خود براى عقيدهء شيعه ساختهاند جنايتى در حق ايشان است و چه بسا دروغها كه به شيعه بسته و چه بهتانها كه زدهاند . ارثى كه شيعه براى امام على بن ابيطالب ( ع ) ادعا مىكند چيزى است كه اهل سنت بر آن اجماع دارند و همداستانند و از براهين خلافت آن حضرت است .
حاكم مىگويد : در ميان دانشمندان بر سر اين اختلافى نيست كه پسر عمو از عمو ارث نمىبرد . با اين اجماع معلوم شده است كه على از ميان همهء مسلمانان علم را از پيامبر ( ص ) به ميراث برده است . ( 1 ) بنابر اين ، همين ارث اختصاصى على ( ع ) از پيامبر ( ص ) - كه از ميان امت فقط به او اختصاص يافته است - تعبير ديگرى است از خلافت على ( ع ) و جانشينى وى در مقام پيامبر ( ص ) كه به خاطرش همواره اوصياء از پيامبران ارث بردهاند .
29 - در دو « صحيح » مسلم و بخارى از روايت محمد بن مسكين بصرى از يحيى بن حسان بصرى از سليمان بن بلال از شريك بن ابى نمير از سعيد بن مسيب از ابى موسى اشعرى چنين آمده است . مىگويد : « در خانهام وضو گرفته بيرون رفتم و با خود گفتم : امروز بايد با پيامبر خدا ( ص ) باشم . و به مسجد در آمدم و جوياى او شدم . گفتند : به در شده و به آن سو رفته است . در پىاش روانه گشتم تا
هامش
( 1 ) - رك : غدير 3 .