سند آورده و مىگويد : اين درست حفظ نشده ، و اين متن را سندى متين نيست .
و دارقطنى آن را سست شمرده و در « سنن » از همان طريق آورده ، ولى از روايت عباد بن وليد و غبرى از وليد بن فضل ، و مىگويد : راويانى كه نامشان پس از عباد آمده سست و ضعيفند . و با اين سخن ، عبد الجبار و ابن منير را در رديف آنان قرار داده است . ( 1 )
ج - مكرم بن حكيم خثعمى :
ذهبى در « ميزان الاعتدال » مىگويد : روايتى باطل و بىاساس نقل كرده است ( يعنى همين روايت ) ، و مىگويد : ازدى گفته است : روايت وى بىارزش است .
ابن حجر مىگويد : ( ازدى ) مىافزايد كه او مجهول و ناشناخته است ، و روايت نامبرده در شرح حال وليد بن فضل آمده و دارقطنى نيز او را سست روايت شمرده است . ( 2 )
د - سيف بن منير :
ذهبى مىگويد : مجهول است و دارقطنى او را ضعيف شمرده به اين دليل كه چيز دشوارى از ابو درداء - رضى اللَّه عنه - منسوب به پيامبر ( ص ) نقل كرده به اين صورت كه « اهل دين مرا گر چه مرتكب گناهان كبيره شوند كافر نشماريد » ، لكن اين را مكرم بن حكيم كه از راويان ضعيف است از زبان او نقل كرده است .
ابن حجر مىگويد : ازدى از او ياد كرده مىگويد : سست روايتى است ناشناخته كه رواياتش نوشتنى است و اسناد روايتش استوار نيست . مؤلف « الحافل » مىگويد اين را مكرم بن حكيم كه بىاعتبار است از او نقل كرده است .
و آن روايت در « سنن » دارقطنى است . ( 3 )
7 - از « انس » روايت شده كه پيامبر ( ص ) فرمود : پيامبرى يافت نمىشود كه در ميان امتم نظيرى نداشته باشد . مثلا ابو بكر نظير ابراهيم است و عمر نظير
هامش
( 1 ) لسان الميزان 3 / 388 .
( 2 ) ميزان الاعتدال 3 / 198 + لسان الميزان 6 / 85 .
( 3 ) ميزان الاعتدال 1 / 439 + لسان الميزان 3 / 133 .