كه آن از همهء ادوار تاريخ اسلامى پاكتر و مصفاتر و روشنتر بوده است . يا در دورهء جانشينانش ؟ مسلم است كه پسر عمر با آن پير مرد تيمى و با پدر خويش بيعت كرده است و اين دو ، در نظرش به ترتيب بهترين خلق خدايند . و در حكومتشان هيچ تاريكى و سرگشتگى و روى آوردن گرد و غبارى را نمىبيند .
همچنين دورهء عثمان ، كه با او بيعت كرده و تا روز كشته شدنش دست از او برنداشته - چنان كه در همين جلد به نظرتان رسيد - بنابر اين دورهء عثمان هم به نظر وى دوره اى نيست كه تاريكى و مه غليظى روى آورده باشد هر چند خود وى با راهنمائى خاصش براى عثمان ، باعث آشفتگى كارش گشته است . پس دوره اى نمىماند جز خلافت امير المؤمنين على بن ابيطالب ( ع ) و سلطنت معاوية بن ابى سفيان .
پسر عمر با معاويه هم كه پيامبر خدا حكومتش را سلطنتى پرآسيب خوانده و او را لعنت كرده است ، بيعت نموده آن هم با رضا و رغبت ، و سپس با يزيد بن معاويه پس از گرفتن صد هزار درهم از معاويه بيعت كرده است . بنابر اين دورهء تاريكى و فرا گرفتن مه غليظ در نظر پسر عمر جز دورهء خلافت مولاى متقيان ( ع ) نيست و در همين دوره بوده كه جمعى به راست رفتهاند و گروهى به چپ و راه گم كردهاند ، و قبل و بعد اين دوره همه روشنائى بوده است و همه رفتار بر راه راست دين و بر صراط مستقيم حق ! بويژه در دورهء سلطنت معاويه و يزيد و عبد الملك و حجاج ، و ابن مردك در اين ادوار راه راست نخستين خويش بديده و بشناخته و آن را پيمودن گرفته و با اين حكام « بر حق » و « بر راه راست دين » بيعت كرده است !
در اينجا كسى نيست از اين مرد بپرسد چه كسانى با بيعت و جانبگيرى خويش از راه بدر گشته و ره گم كردهاند ؟ آيا كسانى كه با امير المؤمنين على ( ع ) بيعت كردند ؟ كه ايشان اصحاب عادل و راسترو پيامبر ( ص ) بودهاند و مجاهدان « بدر » و مهاجران و انصار و توده اى از مردان صالح و از تابعان و رجال مقيم مدينه و ديگر شهرهاى بزرگ كشور اسلامى . يا نه ، آنها كه با تجاوزگران بيدادگرى چون معاويه و يزيد و عبد الملك و حجاج بيعت كردند ، آن اوباش شام و بىسر و
الغدير ( فارسي ) — صفحة 100
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص١٠٠