از سعيد بن مسيب . ميگويد : پيامبر خدا ( ص ) به عثمان نگريسته گفت : اين مؤمن متقى شهيد شبيه ابراهيم است « . ( 1 )
امينى گويد : به نظر ميرسد سعيد بن خالد بن عمرو بن عثمان بن عفان اموى ، يا سعيد بن خالد خزاعى مدنى كه علماى رجال بر « ضعف » وى همداستانند در ميان اصحاب پيامبر اكرم ( ص ) كسى را نيافتهاند كه استعداد انتساب اين حرف ناروا و فضيلتبافى گستاخانه را داشته باشد و به همين جهت اين روايت را بىذكر نام راويان آن و با سندى منقطع و بريده آوردهاند بطوريكه از سعيد بن مسيب - كه دو سال پس از خلافت عمر بن خطاب به دنيا آمده - تا پيامبر اكرم ( ص ) نامى در سند نيست .
خوانندهء عزيز پس از مطالعهء شرح حال عثمان و آراء و اظهار نظرهاى اصحاب دربارهء او و همداستانى امت عليه رويه و كارهاى خلاف و ناپرهيزگارى او بروشن ميداند كه تشبيه كردن اين شخص به ابراهيم پيامبر ( ص ) چه جنايت وحشتناكى است و چه گستاخى و اهانت سختى به معصومان ، و چه حرف ياوه و نامربوطى ! پناه بر خدا از حرف بىتعقل !
باز اگر او را به يكى از پيامبران مقتول تشبيه كرده بودند ميشد گفت كه با هزار فرق كه ميان ايشان هست وجه شباهتى دارند و آن « مقتول » بوده است ! اما تصادف چنان شد ، كه اين جسارت به ابراهيم خليل اللَّه روا گشته است .
گمان ميكنم سازندهء اين تشبيه جنايت بار و مضحك آن حديث تشبيهى را كه در حق مولاى متقيان هست - و در جلد سوم آورديم - شنيد ، و حسادتش برانگيخته تا چنان چيزى براى مراد خويش - عثمان - ببافد و همين دوستى كوركورانه او را از ديدن عدم تشابهى كه ميان ابراهيم خليل الرحمن و عثمان بن عفان هست باز داشته است و نديده كه آن پيامبر معصوم و پاكدامنى است كه به افتخار خليل الرحمانى نائل گشته و اين تبهكارى كه بجرم انحراف از اسلام و غوطه ورى در منجلاب گناه بدست
هامش
( 1 ) انساب الاشراف 5 / 3 .