آرى نظاير اين پندارهاى باطل و مخالف با قرآن و فقه اسلامى ، باب كشمكش ميان مسلمانان را چهار طاق باز كرد زيرا كه در غالب اوقات فاقد پيرو يا جدل كنندهء گمراه و گمراه كنندهء بىشعورى نبود و تك و توك كسانى كه قول اجماع بر ايشان پيشى گرفته بود - و نيز ظاهرىها و ظاهر بينانى كه پس از ايشان آمده و شايستهء اعتنا نيز نبودند - اينها هماره اصرار داشتند كه حرف خليفه را دربارهء اين مسئله به كرسى بنشانند كه كارشان جز انحراف از راه راست نبود قرطبى در تفسير خود 5 / 117 مىنويسد : ظاهرىها و ظاهر بينان راهى مخالف با اصول پيش گرفته و گفتهاند : همان گونه كه يك مرد مىتواند دو خواهر را مملوك خود گرداند ، آميزش با آن دو خواهر مملوك هم جايز است و دليلشان هم روايتى است كه از عثمان رسيده : يك آيه اين كار را حرام كرده و يك آيه حلال !
و اگر - پس از آن كه دانش برايت آمد - باز هم از هوسهاى ايشان پيروى كنى به راستى كه آن هنگام از ستمكاران خواهى بود بقره 145
24 فتواى خليفه دربارهء اين كه دو برادر مانع از رسيدن ثلث ميراث به مادر مىشوند .
طبرى در تفسير خود 4 / 188 از راه شعبه از ابن عباس آورده است كه وى بر عثمان در آمد و گفت : چرا دو برادر ، سهم الارث مادر را به شش يك تقليل مىدهند با آن كه در قرآن آمده است : « اگر ( ميت ) برادرانى داشته باشد » دو برادر در زبان قومت و گفتار قومت برادران شمرده نمىشوند عثمان گفت آيا من مىتوانم قانونى را بشكنم كه پيش از من بوده و مردم بر طبق آن ارث بردهاند و