ديگرى را نيز در ص 34 كه مىرساند خداوند - با فرستادن آيه اى ديگر - ناشايستگى ابو طالب را براى راهنمائى شدن گواهى كرده و دلخواهانه بخشى از آن را در نكوهش ابو طالب و بخش ديگر را در ستايش از نياى فرمانروايان عباسى فرود آورده است !
33 - قرطبى : برگرديد به ص چهارده
34 - قسطلانى - نگارندهء « ارشاد السارى » - در ص 20 گزارشى از وى مىخوانيد كه مىرساند خداوند - با فرستادن يك آيه - پيامبرش را از آمرزش خواستن براى مادر خويش باز داشته و گواهى داده كه او بر آئين بت پرستى مرده و از دوزخيان است . كه امينى در ص 31 سربسته مىگويد : اين گزارش را ساختهاند تا آبروى پيامبر پاك را بريزند و دامن پاكيزهء مادر پاكش را به آلايش بت پرستى چركين نشان دهند . در ص 146 نيز گزارش ديگرى از قسطلانى مىخوانيم كه مىرساند : فرشتگان با عمر پسر خطاب سخن مىگويند . . .
35 - مجاهد : وى نيز گرايش به خوارج و دشمنان على داشته ( قاموس الرجال 7 / 481 ) و نمونهء گزارشهاى او را در ص 34 مىخوانيد كه مىرساند ابو طالب آئين راستين را نپذيرفته و بر كيش بت پرستى مرده و خداوند - با فرستادن يك آيه - ناشايستگى او را براى راهنمائى شدن گواهى كرده است .
36 - معاويه : وى نيز شناخته شده تر از آن است كه نيازى به شناساندنش باشد . و تازه ، دشمنى او با على ، صدها هزار از نيكان و پاكان و بىگناهانى كه خونشان به دست و دستور او ريخته شد و ديگر تبهكارىهائى كه به فرمان او انجام گرفت نه به اندازه اى است كه در چند فراز بتوان فشرده اش را باز گفت و خود امينى بخش گسترده اى از الغدير را ويژهء اين كار گردانيده كه جلدهاى 19 تا 21 از بر گردان پارسى را در بر مىگيرد .
37 - مكحول : بر گرديد به ص چهارده
38 - ميمون پسر مهران : براى شناختن وى نيز به اين دو گزارشى كه بازگو
الغدير ( فارسي ) — صفحة مقدمة 23
مساهمون: جمعي از مترجمين
صمقدمة ٢٣