غسل دهد ، و به گونه اى كه در حديث سوم مىبينيم نيز برايش آمرزش نمىخواهد و بر او رحمت نمىفرستد و نه فقط چنانچه در حديث چهارم مىبينيم اميد همه گونه پاداش نيكو را دربارهء او ندارد بلكه اندكى از آن را نيز اميد ندارد و چنانچه در حديث باران خواستن مىبينيم از خداوند خير بسيار براى او نمىخواهد و چنانچه در حديث ششم آمده براى او آمرزش نمىخواهد و نيز عقيل را بخاطر محبوب بودن در ديدهء او دوست نمىدارد زيرا كافر بودن كسى مانع از آن است كه يك مسلمان حتى يكى از اين گونه واكنشها را دربارهء وى انجام دهد - چه رسد به همهء آنها و چه رسد كه آن مسلمان ، خودش پيامبر اسلام ( ص ) باشد كه آشكارا اين گفتار خداى گرامى را بر زبان مىراند : نبينى كه گروهى با گرويدن به خدا و بروز بازپسين ، كسانى را كه با خدا و رسول او مخالف باشند دوست گيرند هر چند پدران يا پسران يا برادران يا تبار ايشان باشند - سورهء مجادله -
و نيز اين گفتار خداى تعالى را : اى مؤمنان ، دشمن من و دشمن خود را دوست نگيريد كه با ايشان طرح دوستى افكنيد در صورتى كه آنها به اين حق كه به سوى شما آمده كفر مىورزند . سورهء ممتحنه 60
و نيز اين گفتار خداى تعالى را : اى مؤمنان پدران و برادران خويش را اگر كفر را بر ايمان برگزيدهاند بدوستى مگيريد كسانى از شما كه با ايشان دوستى كنند خودشان ستمگرانند . سورهء توبه آيهء 23
و نيز اين گفتار خداى تعالى را : اگر به خدا و پيامبر و آنچه بر وى فرود آمده ايمان داشتند كافران را به دوستى نمىگرفتند . سوره مائده آيهء 81 . و نيز آيات ديگر .
سخنانى پاكيزه :
امام رازى در فوائد خود به اسناد خويش از عبد اللَّه بن عمر آورده است كه گفت رسول خدا ( ص ) گفت چون روز قيامت شود براى پدرم و مادرم و براى عمويم ابوطالب و براى برادرى كه پيش از اسلام داشتم شفاعت خواهم كرد .
ذخائر العقبى ص 7 ، الدرج المنيفة از سيوطى ص 7 ، مسالك الحنفا ، ص 14 كه