ابراهيم كردى آورده و گويد اين حديث را تنها عمر آورده كه از سر احاديثش بايد گذشت و ذهبى هم در ميزان الاعتدال 2 / 249 آن را آورده و گويد اين حديث بسيار نكوهيده است .
و باز خطيب بغدادى در تاريخ خود 5 / 73 از طريق عمر كردى آن را به اين عبارت آورده به راستى از ميان همهء مردم كسى كه با يارىهاى خود و با آنچه در دست داشت به من نيكوئى كرد بوبكر صديق است پس دوست داشتن و سپاسگزارى و نگهدارى او بر پيروانم لازم است .
امينى گويد : اين روايت از ساختههاى عمر كردى است ، دار قطنى گويد وى دروغگو و پليد بوده و خطيب گفته : موثق نيست و گزارشهاى نكوهيده اى از زبان بزرگان نقل مىكند بر گرديد به آنچه در ج 5 ص 246 ط 2 دربارهء سلسله اى از دروغگويان گذشت .
و شگفت آنكه خود خطيب با آنكه در سرگذشت كردى چنين سخنى دربارهء او گفته مىبينى در همان تاريخ خود به هنگام نقل روايت بالا گويا ديگر زبانش بند مىآيد ؛ كه يك بار آن را آورده و از نقطه ضعفى كه در آن بوده سخنى نگفته و يك كلمه بر زبان نياورده است كه ساختگى بودن آن را برساند و بار ديگر نيز به همين اندازه اكتفا مىكند كه بنويسد : گزارش آن تنها از راه عمر رسيده و - چنانچه در جاى دوم مىنويسد - غير عمر از او موثقتر است . و همهء اين زمينهها را تنها براى آن چيده كه آنچه را آشكار است از ديدهء خوانندگان پوشيده دارد و حقايق استوار را به گونه اى ديگر نمايد و از همين روى است كه پس از چندى صفورى مىآيد و در ج 2 ص 186 نزهة المجالس ، روايت را همانند اخبار مسلمه ياد مىكند .
26 بوبكر در كفهء ترازو
چنانچه در مرقاة الوصول ص 112 آمده حكيم ترمذى آورده است كه