همين روى هم تا روزگار حافظ ابن عساكر در صحاح و مسانيد نشانى از آن نبوده زيرا اگر آن را درست انگاريم كرامت بزرگى است كه در حضور صحابه و پيش روى آن همه مهاجر و انصار روى داده و آن هم در روزى كه همگان او را به سوى آخرين خانه اش مشايعت مىكردهاند . در اين حال مىبايستى همگان در نقل آن همداستان باشند و آن ندائى را كه از قبر شريف شنيدند از همان زمان تا پايان روزگار بازگو كنند زيرا در آن روز نه بر چشمها پرده كشيده بودند نه گوشها سنگين بود و نه زبانها لال ، ولى افسوس كه هيچكس به بازگوگرى آن لبتر نكرد و اين هم علتى نداشت مگر آنكه چنان كرامتى اصلا روى نداده بود ، نه در گشوده شده بود و نه قفل افتاده بود و نه ندائى در كار بوده و « دوست را بر دوست وارد كنيد كه دوست مشتاق دوست است » سخنى است زائيدهء گزافگوئى در فضيلت تراشى كه از روح صوفيانهء آفرينندهء آن روايت خبر مىدهد آرى :
« نه هر كه به ديدار كوى محبوب شتافت آوائى از ساكنان آن مىشنود كه
هان ! ديدار كنندهء ما خوش آمدى ! »
اين كرامت در هم بافتهء ساختگى را رازى و آيندگان او - بدون ياد از زنجيره اى درست براى آن - آورده و آن را مسلم شمرده و آن را دست آويزى بر فضائل بوبكر گردانيدهاند بىآنكه از نقطه ضعفهاى موجود در زنجيرهء گزارشىاش خبرى داشته و يا آنها را مهم شمرند ولى ابن عساكر كه زنجيرهء آن را آورده ميانجى او ابو طاهر موسى بن محمد بن عطاى مقدسى است و او از عبد الجليل مدنى و او از حبهء عرنى . آنگاه خود گويد اين حديثى انكار پذير است زيرا ابو طاهر دروغساز بوده و حال عبد الجليل هم معلوم نيست و در لسان الميزان 3 / 391 نيز اين خبر را باطل شمرده .
ابو زرعه و ابو حاتم نيز ابو طاهر مقدسى را دروغساز شمردهاند و نسائى مىگويد :
مورد وثوق نيست و ابن حبان گويد : نقل حديث از وى روا نيست چون حديث ساز بوده و ابن عدى گويد حديث دزد بوده و عقيلى گويد : احاديثى ساختگى و باطل از
الغدير ( فارسي ) — صفحة 133
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص١٣٣