گزافگوئى در برتر خوانىها
چون برخى از غديريه سرايان - همچون برسى - دچار خرده گيرىها و نكوهشها گرديده و آنان را از ( غلو كنندگان ) تند روان به شمار آوردهاند و برخى از نگارندگان ( 1 ) آمدهاند و با دروغ زنىها و دشنام سرائىهاى ناسزا تاخت و تازى همه سويه بر ايشان آوردهاند ، خواستيم پژوهشگران را در اين زمينه آگاهى هائى بدهيم تا فريادهاى تبهكاران ، پرده بر خرد آنان نپوشاند و به هيا بانگهائى كه ياوه گوئىها و دسته بندىهاى كين توزانه پديد مىآرد گوش فرا ندهند پس مىگوئيم :
بر بنياد آنچه پيشوايان واژه شناسى - همچون جوهرى و فيومى و راغب و جز آنان - به آشكارا گفتهاند غلو ( گزاف گوئى ) آن است كه پاى از مرز ، فراتر برود ، چنان كه گوئيم ( غلا السعر يغلو غلاء غلو كرد و گزاف شد نرخ ، گزاف مىشود ؛ گزاف شدنى ) و ( غلا الرجل غلوا غلو كرد و گران گرديد مرد ؛ گران شدنى ) و ( غلا بالجارية لحمها و عظمها گوشت و استخوان زن غلو كرد و گزاف شد شتابان به روزگار جوانى رسيد و از همگنان خويش درگذشت ) حارث پسر خالد مخزومى گفته :
« نگارى كمر باريك كه از بس تنگ ميان است حمايلش در هنگام راه رفتن
ميلرزد
و جوانى زود رس ، استخوان او را گران ساخته »
هامش
( 1 ) ن - همچون ابن تيميه ، ابن كثير ، قصيمى ، موسى جار الله و كسانى كه به راه آنان رفتهاند .